Een weekje sportschool

(foto van het internet)

Vroeger zag de binnenkant van het postkantoor aan de 

Munnekeholm in Groningen er zo van binnen uit. 

Toen de postkantoren in Nederland ophielden te bestaan, bleef dit 

gebouw een lange tijd leeg of werd het gebruikt

als tijdelijke expositieruimte voor tentoonstellingen 

of kunstenaars. 

      
(eigen foto)

(eigen foto)

In die tijd heb ik deze foto's gemaakt van het prachtige plafond. 

Ook zijn er in het plafond verwijzingen te vinden naar de 

functie voor hier een postkantoor zat, namelijk een ziekenhuis.

(foto van het internet)

Tegenwoordig zit er een sportschool in het voormalig postkantoor.

De vloer is origineel gebleven en het plafond en de lampen

uit die tijd zijn ook nog steeds in gebruik.

Mooi om te zien, dat een gebouw in ere wordt gehouden bij een 

nieuwe functie en dat dat prima samen gaat. 

De sportschool heet Train More.

Je wordt gestimuleerd om vaker te komen sporten,

dan betaal je minder abonnementskosten per maand.

Toen ik vroeger bij KPN in Den Haag werkte, liep ik

dagelijks langs een sportschool en dit stimuleerde mij om

dagelijks te gaan sporten op werkdagen.

Aangezien het voormalig postkantoor, bij mijn werk

op de hoek ligt, leek dit mij de uitgelezen kans.

Door mijn schildklier, ben ik behoorlijk moe dagelijks.

En ik hoop in de eerste plaats energie-winst te behalen.

Tevens kom ik nogal snel aan, door die zelfde schildklier

en ik hoop, dat ik nu stil ga staan en ik in ieder geval niet

dikker wordt. Val ik af, dan is dat een mooie bijkomstigheid.

(foto van het internet) 

Sporten kan ik het nog niet noemen, het is meer

een beetje bewegen. En tijdens dat bewegen verveel ik mij

in mijn hoofd, dus lees ik een e-book op mijn telefoon.

Foto gemaakt door Annika@

Of een papierenboek tijdens het fietsen :-). 

Bij gewerkt op 31-1-2016

Bijna een jaar lang ben ik braaf en vaak wezen sporten 

en dan is het heel betaalbaar. Maar als je stukken 

minder gaat, dan betaal je de jackpot (zeg maar). 

En ik merk, dat ik dan zelfs niet op maandag ga,

want wat maakt het uit. Laat die ene dag dan ook maar zitten.

Want de abonnementskosten zijn alleen leuk als je 3x p/wk gaat.

Nouja, het is niet anders. 

Het is jammer, want een fijne sportschool. 

Maar 30 euro p/mnd is me te veel.

Het Groningen van Cornelis Jetses

(Jetses zijn selfie, voor de kaart van Haubois).

In het Noordelijk Scheepvaartmuseum is tot 1-2-2015

de Tentoonstelling 'Het Groningen van Cornelis Jetses'

te zien.

Jetses (1873-1955) werd vooral bekend door de 

schoolboekenserie 'Dicht bij Huis' (1902-1903),

wat tevens zijn debuut was. 

De onderwijsillustrator is geboren in de stad Groningen.

Uit de onderwijs-lesmethoden kwamen vooral de

beroemde kleuters Ot & Sien (1904-1905) en de leesmethode

Aap, Noot, Mies (1909), waarmee generaties Nederlandse 

schoolkinderen hebben leren lezen.

(Dit plankje hangt in het museum in Roden Kinderwereld)

Toen ik begon in de eerste klas van de lagere school,

was net de methode Aap, Noot, Mies afgeschaft,

maar ik kende het nog wel uit de klas van mijn broers, 

die ouder zijn dan ik.

De kracht van Jetses' tekeningen voor het onderwijs zit in de directe

herkenbaarheid van de personen. De kinderen en de volwassenen

op de illustraties zijn gebasseerd op families uit zijn naaste omgeving. 

(De ouders van Cornelis Jetses in 

Dicht bij huis (1902-1903).

Zo zijn Jetses' ouders, maar ook zijn vrouw en dochter op 

een aantal illustraties vereeuwigd. 

(Noorderplantsoen-Groningen Toen en nu).

Ook gebruikte hij in zijn illustraties de stad Groningen. 

Die ook in deze tentoonstelling te zien zijn. 

Het arbeidersgezin, waarin Jetses opgroeide, balanceerde 

vaak op de armoedegrens. 

(prijswinnende naaktstudie academie Minerva 1892)

Met de financiële hulp van een plaatselijk kerkgenootschap

kon Jetses van 1886 tot 1894 een avondcursus volgen op de

Groningse kunstacademie Minerva. 

In 1894 vertrok hij naar Duitsland en Jetses volgde van 1895 tot 1897 

lessen aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten 

in Amsterdam.

Dankzij dit uitgebreide onderwijs was Jetses meer dan alleen

een illustrator van schoolboeken. 

Voor mij was dit stukje nieuw en kwam ik voor het

eerst in aanraking met ander werk van Jetses.

Zoals zijn gelegenheidswerk.

Jetses ambieerde niet het vrije kunstenaarschap, maar koos voor 

een bestaan waarin hij verzekerd was van een regelmatig

inkomen. Voor de groningse uitgeverij Wolters verzorgde hij

vanaf december 1901 schoolplaten en vele

honderden illustraties voor lesboeken.

Dit illustratiewerk verrichte hij tot ver na zijn

pensioengerechtigde leeftijd.

Jetses stierf op 9 juni 1955

(Tekst bron: Noordelijk Scheepvaartmuseum)
Overige foto's van de tentoonstelling: KLIK

sommige mensen onthou je

Hoeveel duizenden mensen ontmoet ik wel niet per jaar

in het museum waar ik werk? 

Enkele van die mensen zie ik regelmatig,

omdat ze in de buurt wonen.

Anderen zie je misschien nooit meer, maar blijven je 

op één of andere manier bij.

Dat kan een meisje zijn, die zit op de trap in het museum,

met een Elmo knuffel in haar handen. 

Van haar kreeg ik een keer een heel lief kaartje. 

Dat zijn de extra leuke belevenissen in mijn werk.

Of bezoekers die je vertellen, dat ze grootouders gaan worden,

helemaal in Limburg wonen. En iets kopen in je museumwinkel.

Later sturen ze een kaartje om te vertellen, dat het een 

jongetje is geworden. :-)

Of een man uit Australië die elk jaar langs komt en

aan vrienden Nederland laat zien, maar zo weg is van het 

museum dat hij dat aan vrienden uit Australië wil

laten zien. En je aan iedereen voorstelt die hij meeneemt :).

Of een man uit Engeland, wiens schip is gebouwd in de 

provincie Groningen. Dat schip werd vorig jaar 100 en 

voor die verjaardag kwam hij naar Groningen. 

Vandaag had ik ook weer zo'n leuke belevenis.

Vorig jaar kwam een man uit Amsterdam ons museum

bezoeken. We hadden een leuk gesprek en hij schreef wat

in het gastenboek. 

Sommige mensen vallen op, sommige mensen sprankelen,

deze man valt op. 

Vandaag bezocht hij weer eens Groningen en hoopte dat ik 

aanwezig was, maar hij had zo'n begroeting niet verwacht.

Dat ik hem nog herinnerde en hij zoende me op mijn wangen om

me de beste wensen te doen.

En ik ben helemaal niet van het gezoend worden 

(ook niet op de wangen),

maar ach... ik liet het maar gebeuren. 

Er schuilt geen kwaad in :-)

"Nou meid, wat geweldig dat je er vandaag bent. Ik dacht aan je

en hoopte je vandaag te zien." 

We spraken wat en ik vertelde hem welke tentoonstelling we 

nu hebben. Terwijl hij eigenlijk naar Groningen kwam,

voor de tentoonstelling in het Groningermuseum, die ene

van 'Het Geheim van Dresden', die ik ook heel graag wil gaan zien. 

Vrolijk liep hij het museum in om alles te gaan zien.

Later in mijn pauze kwam ik hem tegen op straat.

Hij was onderweg naar het Groningermuseum. 

Hij zei me, dat hij van de zomer weer komt, ook als we geen leuke

tentoonstelling hebben, al is het alleen maar om een kop koffie

bij me te komen drinken :-).

Ik kon hem in ieder geval vertellen, dat er een mooie tentoonstelling zal

zijn vanaf April, die hem zeker wel zal interesseren.

Ik vind het bijzonder, dat iemand die zoveel musea afloopt,

jou onthoud. En eigenlijk is het ook wel bijzonder, dat sommige tussen

die duizenden mensen die je per jaar gastvrij ontvangt, 

dat je daar een paar mensen van bij blijven. 

Mag ik je navel zien?

Vanmorgen, ik ga net zitten op de bank met thee en ontbijt,

als ik voetstapjes uit bed hoor komen boven. 

Ik loop naar de trap toe en ik hou het lange wasgoed,

wat er hangt, opzij. Zodat mijn zoon (6) veilig naar beneden kan lopen.

Er gebeurd echter niets, ik spits mijn oren.

Boven wordt er gegiecheld. 

Daardoor moet ik lachen. 

Langzaam komt hij naar beneden en vraagt

"Mamma, mag ik je navel zien?"

-"Waarom wil jij mijn navel zien?"

Hij is beneden en trekt mijn pyjama-shirt iets omhoog,

er wordt uitgebreid in mijn navel gestaard en ik sta

dit heel bizar te vinden tot ik eindelijk de verklaring krijg.

-"Nou, jij weten ik wakker ben ik denken, jouw navel jou

dat verteld hebben."

Ik moet glimlachen en vraag "Hoezo denk je dat dan?"

-"Nou, als baby ik toch met navelstreng aan jou vast zitten?"

-"Ja, toen je in mijn buik woonde zat je met je navelstreng aan mij vast."

- "Nou, jij altijd zeggen, dat je voelt wat ik doe of waar ik ben.

Ik denk ik nu weten hoe jij dat voelt."

Heerlijke kinderlogica, waar ik nog even niets tegenin breng ;-)

Boeken gelezen in 2014

Tot mijn verbazing heb ik in 2014 veel boeken gelezen, vooral vanaf Juli. Toen las ik eindelijk het boek 'Inferno' uit, waaraan ik de zomer ervoor al begonnen was. De boeken die ik het mooiste vond of die de meeste indruk maakte, heb ik dik bedrukt. 'Eline Vere' heb ik voor de tweede keer in mijn leven gelezen. De eerste keer was zo'n 20 jaar geleden en toen keek ik er anders naar dan nu. Ik vond Eline toen stom, nu begrijp ik de depressies. Wat ik nog wel nog steeds mooi vond is de taal van Louis Couperus. Hoe hij schrijft en je mee neemt... heerlijk. Ik heb dus wat meer gelezen van Louis Couperus dit jaar.

Verder heb ik de nare eigenschap (en misschien ben ik daar niet de enige in), dat ik soms met meerdere boeken tegelijk bezig ben. En een boek, die ik niet zo heel goed vind, toch uit wil lezen. Zo vind ik het boek 'Anna Karenina' van Tolstoj niet om door te komen. Terwijl het zo'n beroemd boek is. Ik doe telkens weer een poging. Of 'Leonie' een spione uit de Tweede Wereldoorlog, haar leven was spannender dan die van Mata Hari, maar het is zo saaaaaaaai geschreven. Toch wil ik het uitlezen. Sommige pagina's ga ik heerlijk doorheen, omdat er dan idd fijn geschreven wordt, maar het is voornamelijk droge kost. De schrijver wil duidelijk zijn bronnen goed onderbouwen. Nee, doe dan maar een boek waarin het verhaal ook op waarheid berust, maar waar je heerlijk door heen gaat zoals Sonny Boy, een boek dat indruk maakte. Soms ben ik wel met 5 boeken te gelijk bezig, ook zo'n nare eigenschap. Er ligt een boek op mijn werk, die ik lees als het rustig is en ik er tijd voor heb. Ik lees een e-book op de telefoon, eentje op de tablet/e-reader en dan zijn er ook nog de papierenboeken verspreidt door het huis.

Ook de leukste boeken om voor te lezen heb ik dik bedrukt. Bij de kinderboeken heb ik sommige meerdere malen gelezen en Pluk vd Petteflet voor de 2e keer, omdat mijn zoon er ook zo van geniet.

Dit zijn de gelezen boeken in 2014:
* Een meisje van Honderd - Marion Bloem
* Toen ik je zag - Isa Hoes
* Hoe duur was de suiker - Cynthia Mc Leod
* 12 jaar slaaf - Solomon Northup
* licht de Titanic - Clive Cussler
* Westerbork girl - steffie van den Oord
* Brieven aan Elie - Thaisa Frank
* Inferno - Dan Brown
* Scherven - Youp van het Hek
* De bijbel voor ongelovigen. Het begin: Genesis - Guus Kuijer
* De schaduw vd wind - Carlos Ruiz Zafón
* Zomer in New York - Chantal van Gastel
* Ninjutsu - Anne Visscher
* Brave meisjes komen in de hemel, brutale overal - Ute Erhardt
* Eline Vere - Louis Couperus
* Van Oude menschen en de dingen die voorbij gaan - Louis Couperus
* Even ontspannen mevrouw - Mieke Kerkhof
* Succes adviezen voor een financieel onbezorgd leven - Annemarie van Gaal
* Krijg nou tieten - Claudia de Brij
* De kleine zielen - Louis Couperus
* Van dagen en Seizoenen - Louis Couperus
* Het Heilige Weten - Louis Couperus
* Sonny Boy - Annejet van der Zijl
* Het masker van Dante - David Hewson
* Brieven van den nutteloozen toeschouwer - Louis Couperus
* Fabeldieren en waar ze te vinden - JK Rowling
* Staatsieportret van een stofzuiger - Sylvia Witteman
* Een dubbeltje op zijn kant - Annemarie van Gaal
* Een goede raad - JK Rowling

Op Het werk:
* Tussen meeuw en leeuw (boek over Garnwerd)
* Het huis van de Moskee - Kader Abdolah
* Wandelcursus Groningen - Frank den Hollander & Herman Sandman
* Inburgeringscursus Groningen - Frank den Hollander & Herman Sandman

Totaal 33 boeken gelezen dit jaar. 

Kinderboeken voorgelezen:
* Piraten in de straat - Jonny Duddle
* Het piratenmaal - Jonny Duddle
* Waar is de draak? - J.Hook en R. Hook
* Woeste Willem - Ingrid & Dieter Schubert
* Pluk van de Petteflet - Annie MG Schmidt
* Ot & Sien bij moeder - Marchien Eising, Cornelis Jetses & L. Ligthart
* De Boom in - Vrouwke Klapwijk
* De fantastische vliegende boeken van Marius Mindermeer - William Joyce
* 20.000 mijlen onder de zee van Geronimo Stilton
* De vlucht van de jonge Havik (Floris V) - Hans Petermeijer & Wim Euverman

Van de Goudenboekjes voorgelezen:

* Christoffel en de Columbus
* De gele taxi
* Oetel
* Pietepaf
* Sloffie sleepboot en zijn avonturen op de rivier
* Kapitein Zeepok
* Het walvisje
* Het Bovenzeeërtje
* Dokter Pijpekop

Totaal 19 kinderboeken 

Valkenburg, fluwelengrot, Ruïne en Steenkolenmijn

 In 2006 was ik voor het laatst in Valkenburg en voor het eerst

was ik daar met een digitale camera, dus me flink uitgeleefd met

foto's maken. Ik had voorheen alleen analoge foto's van Valkenburg.

De Fluweelgrot van Valkenburg van oorsprong een prehistorische zeebodem en

 dat is mergel geworden, dat werd door blokbrekers in de grotten losgemaakt en die 

blokken werden gebruikt om huizen van te bouwen. 

In de fluweelgrot hebben wat kunstenaars tekeningen gemaakt de oudste is bijna 140 jaar oud. 

Onze gids voor de eerste tekening die aangeeft hoe het grottenstelsel 

loopt en hoe zo'n blokbreker eruit zag en waarmee zij werkten.

Af en toe zag ik in het donker iets en dan ff snel er heen, 

maar wel zo dat ik niet de groep kwijt raakte of de weg. 

De gids is hier niet langs gelopen, dus extra leuk

 om iets op de foto te hebben die misschien bijna niemand heeft.

Deze tekening en het verhaal wist ik me nog wel te herinneren en het blijft een mooie tekening. 

Wel leuk dat ik hem nu digitaal heb kunnen schieten.

*Lees hier*

Waarschijnlijk de jongste tekening, speciaal voor kinderen Alfred J. Kwak.

In de Franse tijd had men hier voor de gelovigen stiekem een kerkje gebouwd. 

Ook daarvan heb ik heel veel foto's gemaakt.

In de tweede wereldoorlog was er ook een veldhospitaal in de grotten... 

van de Amerikanen die er lagen heeft een kunstenaar silhouetten 

gemaakt en hun naam etc er bij vermeld. Helaas moet het achter hekken, 

omdat toeristen er met hun vingers aan zitten en dan verdwijnt het.

De Ruïne van Valkenburg.

Ik ben zoooooo slecht in poseren heh 

ZO zie je maar weer hoe mooi een paar stenen, die niet meer echt een samenhangend geheel is, 

maar hoe de natuur zich er dan weer op ontwikkeld, hoe mooi het dan kan zijn.

 Kijk naar al dat groen op de foto hieronder:

We zijn  die dag ook naar de Steenkolenmijn geweest, 

maar omdat we met te weinig mensen waren zou het eigenlijk niet door gaan.

 Toch ging er een gids vragen aan een al rond lopende gids of wij mee mochten 

(al hadden we dan de helft gemist).

En dat geeft niet, het was leuk om toch meegemaakt te hebben.

 Op een gegeven moment werd er een vrijwilligster gevraagd om te boren...

 nou niemand van de vrouwen leek te willen, dus ik ging het maar doen... grappig leek het me.

Ik moest een helm op voor de veiligheid (ik sta te luisteren naar wat ik straks moet doen)... 

nouja veilig... hahaha, dat ding past niet eens. 

Toen boren, maar daar heb ik geen foto's van. De gids vond het allemaal goed wat ik gedaan had 

(was helemaal niet moeilijk) en ik kreeg een beloning.

Grappige beloning, een zakje steenkolen hahahaha!!

Voorouders van mij hebben gewerkt in de mijnen in Limburg,

het lijkt me een verscrhikkelijk naar bestaan.

's Avonds met het vallen van de avond waren we op het drielandenpunt in Vaals. 

Het stelde niets voor, maar ach leuk om er eens geweest te zijn, 

maar ik voelde me niet op mijn gemak in het bos en na de foto's wilde ik 

toch heel graag terug naar de auto.

 Wel grappig dat je zo toch even in 3 landen bent geweest 

Tetrarchen

Ik maak het mezelf altijd zo moeilijk ik foto's aan het inplakken ben.

 Ik moet en zou altijd een verhaal erbij schrijven. 

Nu ben ik al meerdere keren in Venetië geweest, 

maar ook voor mij waren er nog weleens nieuwe dingen... 

een deel van de San Marco basiliek is jaren lang verborgen gebleven, 

omdat ze aan het renoveren waren.

 Eindelijk kon ik in 2002 foto's maken van die kant van de basiliek die ik nog niet kende in het echt.

 Ik hou heel erg van architectuur en aan gebouwen en kunst zit altijd wel een verhaal vast, 

maar er was iets met die voet.

En met zoeken kan je soms tijd kwijt raken, waardoor het inplakken van foto's lang 

kan duren. Maar als je het dan eenmaal vindt :D.

De Tetrarchen

Deze gebeeldhouwde groep (4e eeuw uit Egypte) stelt vermoedelijk 

Diocletianus, Maximianus, Valerianus en Constantijn voor. 

Zij waren de Tetrarchen die Diocletianus had aangesteld om 

het Romeinse Rijk te helpen besturen.

Een Tetrarch is een heerser over een 4e deel van een land.

Volgens een Venetiaanse legende stellen de figuren echter de 4 Moren 

voor die de schat van de basiliek wilden stelen. 

Door een wonder van de Heilige Marcus zouden de dieven in steen zijn veranderd, 

waarna ze als afschrikwekkend voorbeeld hier in de muur zijn gemetseld.

De witte voet (foto rechts) is de ontbrekende voet van 1 van de Tetrarchen. 

Deze werd pas gevonden in 1960 in Istanbul, waar deze ook tentoongesteld staat.

Nu zal je je afvragen: 'Waarom geeft Istanbul het niet aan Venetië', 

nou waarschijnlijk, omdat alles waarmee de basiliek San Marco mee is gebouwd en 

gedecoreerd... oorlogsbuit is.