dinsdag 22 oktober 2019

Land van Belofte - Prostitutie in het A-kwartier

Op 1 januari 2016 viel het doek voor de raamprostitutie in het A-kwartier. Naar aanleiding hiervan, maakte het Noordelijk Scheepvaartmuseum een tentoonstelling over het oudste beroep ter wereld. De naam van de tentoonstelling komt van het café, dat op de hoek van de Vijfde Drift en de Hoekstraat zat. Een bezoeker van de tentoonstelling attendeerde me erop, dat de naam van het café al eerder voor kwam in de 18e eeuw in de Gasthuisstraat bij een herberg. Of de eigenaren rond 1900 daar de naam van over hebben genomen is niet bekend, maar grappig is het wel. 

De naam kwam ik ook tegen op een gevelsteen, die in Amsterdam hangt: *klik*

 Het café werd rond 1900 geopend door Hemannus Looze en Trijntje Brinksma, die kort daarvoor getrouwd waren. Waarom het café zo is genoemd is niet helemaal duidelijk, maar mogelijk droomden de eigenaren van rijkdom of dachten ze aan de dromen van de bezoekers van de prosituées in de buurt van het café.

In de beginjaren was het café vooral populair bij studenten en hoogleraren, maar ook de sjouwers uit de Noorderhaven wisten het 'Land van Belofte' te vinden. De zeelieden hadden in die tijd een spreuk die mogelijk naar het café verwees: "Eerst door de Rode zee en dan naar het Land van Belofte". Hierbij verwees de Rode Zee naar de rode lampjes in de hoerenbuurt. 

De laatste jaren werd de kroeg vooral bezocht door de bezoekers van de rosse buurt in het A-kwartier. Daarnaast was voor vele kroegtijgers was het café het laatste station aan het einde van een nacht stappen. Het café was namelijk tot in de vroege uurtjes open, om aan het begin van de middag alweer open te gaan. 

De laatste eigenaren benadrukten de aanwezigheid van de hoerenbuurt met hun slogan: 'Café Land van Belofte, het gezelligste en veiligste café van Groningen! In ons café kun je terecht voor een gezellige borrel of een beste nacht". 

Deze drie engeltjes hingen aan het plafond van het café 

Zelfs bekende Nederlanders kunnen zich dit Groningse café herinneren. Zo schreef cabaretier Youp van 't Hek meerdere malen lovend over het 'Landje' waar hij graag tot diep in de nacht aan de bar zat. 


Prostitutie is, zo wordt er weleens gezegd, het oudste beroep van de wereld en al heel lang onderdeel van onze maatschappij. Kunstenaars, schrijvers en musici maken in hun werk al sinds oudsher dankbaar gebruik van de 'meisjes van plezier', waarbij ze een geromantiseerd beeld oproepen van het beroep. Het Noordelijk Scheepvaartmuseum liet in deze tentoonstelling zowel die romantische als rauwe kant van het beroep zien.
Deze hoerig-rode bank stond in de grote zaal 
tijdens de tentoonstelling. 

Dat prostitutie ook schaduwkanten heeft, weten de bewoners van het A-kwartier daarentegen maar al te goed. De buurtvereniging van de wijk is in (1985) speciaal opgericht om de overlast (o.a verkeer, drugs en geluid) in de wijk tegen te gaan. In het A-kwartier valt definitief het doek voor de prostitutie, als op 1 januari 2016 de ramen worden gesloten. De Gemeente begint dan samen met de bewoners met het opstellen van een nieuw bestemmingsplan voor de wijk. 

Middeleeuwen / tot 1500

In de middeleeuwen wordt prostitutie gedoogd. De politieke en religieuze machtshebbers zien in dat prostitutie een noodzakelijk onderdeel van de samenleving is. De verhouding tussen de stad en de prostitutie wordt vergeleken met de verhouding tussen een paleis en een mesthoop. Zoals de mesthoop nodig is om de rest van het paleis schoon te houden, zo is de prostitutie nodig om de veiligheid van andere vrouwen en de algemene orde binnen de stad te handhaven.

Ook in Groningen komen hoererij en zogenaamde 'oneerlycke huyse en herberghe' voor. De middeleeuwse stadsbesturen verwijzen de hoeren naar de rand van de stad. Bekend is de Lammehuingestraat (de huidige A-kerkstraat). De straat droeg overigens de naam van een vrouw, maar Lamme Huinge was een weduwe die altijd lam was, gaat het verhaal. In 1874 werd de naam op verzoek van de bewoners van de straat veranderd ivm de slechte reputatie van de straatnaam. Maar ik dwaal af :) 

Reformatie / 16e eeuw

Aan de tolerante houding ten opzichte van prostitutie komt een einde als het calvinisme opkomt. Vanaf 1578 worden in veel steden de bordelen gesloten en prostitutie verboden. Op overtreding van de nieuwe regels staan flinke straffen. Daarmee verdwijnt de prostitutie echter niet, maar gaat ondergronds verder. De overheid behoort de hoeren, de klanten en de pooiers te vervolgen, maar in de praktijk gebeurt dit relatief weinig. 

Vanuit deze nieuwe regelgeving worden in Groningen in 1704 Sibilla Gramsbergen en Jochum aangeklaagd wegens het plegen van hoererij. Joanna Kloppenborgh verklaart als getuige dat zij 'in het snorrigen des nagts bij een Heer op het bedde geslapen heeft, dat hij sijn willen met haar heeft gedaan en haar een rijksdaalder gegeven'.... en verklaart tevens 'dat sij in de Swarte Grieten.... een ander officier bij haar op bedde is gegaan, en datter destijds wel 7 of 9 officiere in de kelder sijn geweest'. 

18e / 19e eeuw

De Franse Revolutie en later de Franse overheersing in de Lage Landen zorgen voor de invoering van een grondwet en de burgerregistratie. Het Koninkrijk Holland voert een wetboek in dat opvallend genoeg geen verbod op prostitutie bevat. Er is wel strenge regelgeving om verspreiding van besmettelijke ziekten te voorkomen. Bordelen moeten zich registreren, evenals de prostituees die zich medisch moeten laten onderzoeken. Koppelarij, het faciliteren of exploiteren van betaalde seks, wordt echter wel verboden waarna veel bordelen clandestien verder gaan. 

1810 - 1820
Het begin van de 19e eeuw wordt gekenmerkt door een dubbele moraal. De bewegingsvrijheid van de vrouw is beperkt, de man domineert haar wereld. De seksuele vrijheid van de man wordt stilzwijgend aanvaard. De vrouw daarentegen moet kuis zijn, waardoor de behoefte naar prostitutie blijft bestaan. Een groot probleem voor de prostitutie is het steeds vaker voorkomen van geslachtsziektes, met name syfillis. Deze 'venusziekte' is al bekend in de 16e eeuw, maar nu wordt er pas wetgeving gemaakt om de geslachtsziekte in te perken. 

1820 - 1860

Vooral vanuit de protestants-christelijke kerk komen initiatieven om de prostitutie te lijf te gaan, onder andere vanuit de opwekkingsbeweging Réviell. De nadruk van deze beweging lag op de beleving van de eigen vroomheid, op de harmonie van dogma en gevoel. De beweging had ook een gemeenschappelijke wortel in de afkeer van het rationalisme van de Verlichting. Later, vanaf 184, verbreedde de beweging zich door de nadruk te leggen op maatschappelijke bewogenheid: armenzorg, strijd tegen alcoholisme en hulp aan verwaarloosde jeugd, prostituees en zwakzinnigen. 


1860 - 1880

In deze periode komt er in heel Europa meer aandacht voor de positie van de vrouw en wordt er vooruitgang geboekt. Aletta Jacobs, de eerste vrouw die in Nederland in 1871 aan de universiteit wordt toegelaten, wordt later arts. Zij trekt zich het lot van de prostituees aan en deelt in Amsterdam condooms uit. Vanuit de protestantse kerk wordt in 1879 de 'Nederlandsche Vereeniging tegen de prostitutie' door predikant Hendrik Pierson opgericht. Pierson gold daarmee als onbetwiste leider van het protestants-christelijke zedelijkheidoffensief dat in de tweede helft van de 19e eeuw vorm kreeg. 

Nadat in 1852 artsen aan het stadsbestuur van Groningen melden dat 'syfillistische aandoeningen' opkomen door bezoek aan de bordelen, treedt in 1861 de 'Verordening, houdende een reglement op het toezigt over de publieke vrouwen en bordeelen' in werking. Dit reglement maakt het mogelijk om gereguleerd een bordeel te openen, mits het geregistreerd is. De aanvang van Roelfien Klimp, zelf oud-prostituee, is hiervan een mooi voorbeeld. Zij vraagt in 186 toestemming om een bordeel in haar woning te openen. Ze woont echter te dicht op een school en krijgt daarom geen toestemming. Een jaar later probeert ze het in een ander pand opnieuw en kan dan alsnog haar bordeel starten. In deze periode worden de dames bovendien regelmatig medisch gecontroleerd, en moeten ze daar een boekje van bijhouden. 

1880 - 1910

Vanuit de samenleving komt er steeds meer protest tegen prostitutie. Zo wordt onder leiding van predikant Hendrik Pierson de 'Middernachzending - Vereeniging' opgericht, waarvan de leden zich bij bordelen verzamelen om de bezoekers op hun gedrag aan te spreken. In 1884 werd de 'Nederlandsche Vrouwenbond tot Verhooging van de Zedelijk Bewustzijn' opgericht, waarmee protestantse vrouwen een rol kregen in de strijd tegen prostitutie. 

De wetgeving in Groningen krijgt een nieuwe aanpak, waarbij de dames zich niet meer hoeven te laten controleren door een arts. Daarnaast mogen ze ook niet meer hun beroep uitoefenen op straat. De registratieplicht blijft wel bestaan. Bovendien wordt bepaald dat een vrouw niet tegen haar wil in een bordeel mag worden gehouden. 

1910 - 1930

Vrouwen krijgen dankzij de vrouwenbeweging in 1917 passief en in 1919 actief stemrecht. De tegenbewegingen vanuit de samenleving leiden er uiteindelijk toe dat in 1911 de zedenwet in wordt gevoerd. In deze wet wordt niet de prostitutie, maar het aanzetten tot ontucht strafbaar gesteld. Hierdoor worden de handelaren, pooiers en klanten strafbaar en wordt de raamprostitutie populair. Vrouwen wenken langslopende mannen van achter hun gordijnen naar binnen. 

Groningen komt niet met uitbreidingen op de landelijke wetgeving. De commissaris van de Politie komt zelfs met het bijzondere bericht naar buiten dat straatprostitutie nauwelijks voorkomt in Groningen. In de loop van deze periode verandert dat, want in 1828 meldt hij dat de prostitutie zich van de straat naar binnen verplaatst. 

1930 - 1950

De Commissaris van de Politie constateert vlak voor de Tweede Wereldoorlog dat straat prostitutie nog nauwelijks voorkomt in Groningen, maar dat er wel andere soorten van prostitutie bestaan. De dames werken dan vooral vanuit hun eigen of gedeelde huizen. 

In deze periode zien we dat in heel Nederland prostitutie in steden steeds verder wordt teruggedrongen. Ook in Groningen mag tippelen alleen nog maar binnen de diepenring en op vier aansluitende straten, zoals te zien is op de kaart hierboven. Na 1963 wordt dit gebied steeds kleiner, waardoor prostitutie steeds minder zichtbaar wordt in de stad. 

1970 - 1990

De tweede feministische golf in Nederland ontwikkelt zich tot een krachtige beweging met veel verschillende thema's. Binnen deze beweging verschillen de opvattingen over prostitutie. De ene feministische stroming ziet prostitutie als een onacceptabele aantasting van de lichamelijke integriteit en als mensonterend gedrag. Anderen zijn pragmatischer en streven naar erkenning van de prostituee als beroep, mits iemand daar vrijwillig voor kiest. Hieruit vloeit in 1985 de oprichting van De Rode Draad, een stichting met als doel de positie van sekswerkers te verbeteren. De registratieplicht van prostituees is hen bijvoorbeeld een doorn in het oog. 

Groningen verkleint het gebied waar geprostitueerd mag worden nog verder. Alleen nog in de hoeken waar historisch gezien prostitutie een grote rol heeft gespeeld, zoals in de Nieuwstad en het gebied Vishoek/Hoekstraat, mag nog prostitutie plaatsvinden. Alle bedrijven buiten deze gebieden moeten ter zijner tijd worden opgeheven. 

In het A-kwartier rommelt het al een tijdje. Door overlast ontstaat er steeds meer weerstand vanuit de bewoners tegen de prostitutie in de wijk. Daarom wordt de buurtvereniging op 14 mei 1985 opgericht. 

1990 - 2010

Het nieuwe millennium opent met een afschaffing van het wettelijk bordeelverbod. De overheid krijgt behalve voor het aspect gezondheidszorg ook steeds meer belangstelling voor de financiële kanten van de prostitutie. De overheid beoogt de prostitutie grotendeels uit het criminele circuit te halen. Dit betekent dat prostituees zich als zelfstandig ondernemer bij de Kamer van Koophandel dienen in te schrijven en voortaan ook belasting moeten betalen. De controle op de sekswerkers blijft van kracht. 

Tippelen wordt in 1998 verbannen naar de Bornholmstraat. Daarnaast worden pogingen ondernomen om de 'secundaire' overlast te beperken. In alle prostitutiezones mogen alleen nog sekswerkers en klanten aanwezig zijn. Pooiers en drugsdealers worden uit deze zones geweerd. De Gemeenteraad besluit in 2009 om per 1 januari 2016 de raamprostitutie te concentreren in de Nieuwstad en dus de ramen in het A-kwartier te sluiten. 

2010 - 2016

Met de oprichting van de belangenvereniging PROUD proberen sekswerkers hun belangen op de werkvloer, in de media, de politiek en de maatschappij te behartigen. De vereniging heeft bijvoorbeeld een alternatieve 'Algemene Politie Verordening Sekswerk' opgesteld. Hierin roepen ze op om in plaats van het beroep te ontmoedigen en te bestrijden, sekswerk daadwerkelijk te erkennen als beroep en het de mogelijkheid te geven zich tot normale bedrijfstak te ontwikkelen. 

Groningen voert in 2016 beperkingen in voor de sekswerkers zelf. Zo moeten de dames geregistreerd staan, maar worden ook een minimumleeftijd en een maximum werktijden ingevoerd. Ook groeit de beweging om dames te helpen uit de prostitutie te komen en te blijven. Zo heeft de hulpverleningsstichting 'Terwille Verslavingszorg' een programma voor re-integratie en het 'Leger des Heils' een huiskamer met hulpverleners en artsen. 



Een vogelkooi symboliseert het vrouwelijk geslachtsdeel en de vogel het mannelijk lid. Wanneer het deurtje van het vogelkooitje open staat, heeft de man een afspraakje buitenshuis. Een vogel opgesloten in een doos kan de maagdelijkheid van een vrouw aangeven; het ontsnappen van de vogel symboliseert het verlies van haar maagdelijkheid. "Vogelen" betekent vogelvangen, maar ook het liefdesspel bedrijven.


Dame in rood, spelend met vogel - Jan jr. Wassenbergh
Groninger Museum

Meisje trekt, al leunend op een tafel, het vogeltje dat ze vast heeft aan een touwtje naar zich toe. Een verwijzing naar 'vogelen'? 

Prostitutie komt ook voor in de muziek en daar heb ik al eerder een blogje over geschreven *klik* 


Dit blog had ik eind 2016 of begin 2017 geschreven naar aanleiding van de tentoonstelling in het Noordelijk Scheepvaartmuseum. Het gros van de tekst is van die tentoonstelling. Al die tijd heb ik het blog niet gepubliceerd. Terwijl ik zat te twijfelen,  zal ik het als nog plaatsen of niet? Zat ik even te googlen. Was het niet zo, dat het Land van Belofte zijn deuren dit jaar weer geopend heeft? Het café werd zondag 6 oktober heropend onder een nieuwe naam 'Het Beloofde Land' 


Bronnen: 

- Noordelijk Scheepvaartmuseum
- alle aanklikbare links, die verwijzen naar andere websites
- Wikipedia

Kinderboeken

Zal ik weer meer gaan bloggen of niet, vraag ik mij weleens af. Ik mis het weleens, vroeger voor Twitter en Instagram had ik een vast rondje van blogjes die ik volgde. Had er een handige site voor die een seintje gaf als iemand een nieuw blog plaatste.. hoe heette die site ook al weer? 😊


Vorige week een aantal boeken zitten lezen. In verband met de kinderboekenweek had ik de vrijdag ervoor wat boeken weten te scoren, maar omdat het op school nog niet was opgeruimd, heb ik woensdag er ook nog wat bij gekocht. Van het Engelse boekje had ik er twee gekocht en bewust voor een neefje, want die spreekt ook Engels. Uit nieuwsgierigheid heb ik het ook gelezen. En tot mijn verbazing gaat het Engels lezen mij steeds beter af. Ik heb niet eens examen gedaan in het Engels vroeger op school, maar al gaat het spreken al een tijdje beter en beter... ik merk dat ik door Instagram ook beter in Engels schrijven en lezen ben geworden. 

Dat Roald Dahl boekje is echt leuk, geloof dat ik nog nooit iets van hem heb gelezen, wat niet leuk is. De poort van Valemya - het Kwaad is het derde boek van de trilogie. Ingrid Hageman Veraart wordt steeds beter per boek. Gelukkig blijkt het niet het laatste boek te zijn. Op haar Instagram zag ik dat er een nieuwe trilogie komt "De raad van elfen' en die sluit dan hier weer op aan. Helaas nog niet verkrijgbaar in onze Groninger bibliotheken, wel elders in het land, maar ik wacht nog ff. 

Ik zie nu terwijl ik schrijf, dat er ook boekjes op de foto ontbreken. Ik verslond het boekje 'De straat van de heksen" van Mies Bouhuys. en ook het dunne boekje 'Het Heksenkrot' van Leonore Pulleman. Bij het boekje 'Het verboden bootje' van Boris Zhitkov hield ik een naar gevoel over bij de laatste pagina's. 

 Instagram Zakina Verkoopt

Verkocht via Instagram


Over boeken gesproken: in mijn huis komen eigenlijk alleen maar boeken binnen, maar gaan bijna nooit boeken uit. Afgelopen weken kwamen er dus 66 boeken mijn huis binnen en gingen er maar 9 uit 😀 

4 maanden geleden, besloot ik een Marktplaatsaccount te openen, maar na 4 maanden verdwijnt het online. Nu verkoop ik daar wel aardig en besloot er ook tweedehandsboeken van het werk op te zetten. En ook dat werkt. Op Instagram laat ik alles staan wat nog niet verkocht is. En zoals op de foto zichtbaar: ik heb dit pakketje aan 1 persoon verkocht via Instagram. Extra leuk: iets van mijzelf en een aantal boeken van mijn werk. En extra leuk, om daarna een berichtje te krijgen dat haar vader er blij mee is. 


zondag 25 augustus 2019

Zomervakantie 2019

Op 11 juli begon om 14 uur de zomervakantie, altijd lekker dat ze die laatste vrijdag al niet meer naar school hoeven. Het werd een warme en luie vakantie. Ik geloof dat we nog nooit eerder zo ultra lui waren. Ik had mij voorgenomen, dat mijn zoon elke dag een Disney boekje zou lezen, maar dat schoot er behoorlijk bij in., maar 3 tot 4 boekjes per week vind ik nog wel redelijk geslaagd. Zelf las ik 18 boeken, waarvan ik de eerste al uitlas op de 11e.

De gelezen Disney boekjes op Instagram 

In de vakantie ontving ik een berichtje op Instagram, dat ik 21 boeken kon komen ophalen. Ben nog niet toegekomen er daar een aantal van te lezen, geen eentje om eerlijk te zijn, dat komt nog wel.

Tijdens de zes weken vrij van mijn zoon, heb ik natuurlijk wel een aantal dagen gewerkt. Op het werk is in de kleine zaal 'Het kabinet' voortaan een mini-tentoonstelling te zien. De eerste die we daar tonen loopt t/m 29 september en gaat over Acker Stratingh


Buurkat Alex

Ik pimpte heel voordelig mijn balkon en beleefde avonturen met buurkat Alex, die steeds maar ons huis binnen wilde en net een aapje leek. Wat de buren en ik ook probeerden, Alex wist een manier. Toen mijn moeder hier logeerde, glipte Alex naar boven naar de slaapkamers. Deze keer had ik de deuren dicht zitten. Hij voelde zich daardoor onveilig en maakte ik deze super gave foto. Verder kunnen Alex en wij nog wel overweg met elkaar hoor :) . Over gave foto's gesproken, ik nam deze super gave foto van een hommel: Klik 

Reitdiephaven

Verder mochten we meevaren naar Reitdiephaven met de Emma.

Regen in de haven van Zoutkamp

We wilden naar de theefabriek, maar reed het OV niet op het tijdstip, dat wij er heen wilden, dus werd het Zoutkamp. Toen we zaten te eten bij De Boeter, begon het behoorlijk te regenen.

Uitzicht op de Martinitoren

We beklommen de Martinitoren en we deden een poging om de kerkklok te luiden, wat ons niet lukte, maar wel een leuke foto.

Strijd!!100 jaar vrouwenkiesrecht
Groninger Museum

Terwijl mijn zoon samen met oma Daan Roosegaarde bezocht in het Groninger Museum, bezocht ik Strijd! 100 jaar vrouwenkiesrecht.

Een deel van de Rijsttafel

We genoten van heerlijk eten in Indisch restaurant de Omhelzing in de Jacob van Ruysdaelstraat. Toen ik de foto had genomen, kwam er nog meer op tafel. We hadden een visrijsttafel. Echt ZALIG!!!

Detail op het minimale gepimpte balkon

Voor het werk, gingen we naar de Makro en omdat C geen BSO-dag had, ging hij gewoon mee. Hij vond het nogal een belevenis en we 'vochten' om een reuze pot met Nutella 

Het buurmeisje trouwde en ik kon haar (het was een werkdag) gelukkig nog ff spotten in haar trouwjurk.

We sloten de vakantie af met een ultra luie dag, maar de één na laatste dag fietsten we 13km en gingen we eindelijk naar het huis kijken van vrienden en bezochten we een illegaal strandje in Meerstad. 



De boeken die ik las:

- Rembrandt, de schilder van licht en schaduw - Nills Büttner.
-  De verborgen taal van bloemen - Vanessa Diffenbaugh
- Juf Braaksel - Carry Slee
- muziek op postzegels & Orders and decorations 
- De steen schreeuwt uit de muur - Johan van Gelder
- Het zevende land - Harry Mulisch
- van chanel naar flanel - Marijke de Vos
- Snuf de hond - Piet Prins
- Floddertje Vies & Schuim - Annie MG Schmidt
- Peter van Straaten tekent de Liefde
- Rembrandt en de bijbel (alle etsen) - Christian Tümpel
- Theo van den Boogaard tekent de dood. 
- Cliffrock Castle, werken op een kasteel in Schotland - Josephine Rombouts.
- Een pittig soepje - Femke Dekker
- Koken con amore - Sophia Loren
- Het Negerboek - Lauwrense Hill
- Kind van twee culturen, Wieteke van Dort, Indische familie - Hans Visser. 





zaterdag 23 februari 2019

Jaaroverzicht 2018

Heb nog nooit zo laat een jaarblog geplaatst, maar vind het toch wel leuk, om als nog te doen. 



Januari


Het jaar begon goed, met een fijne verandering. Al 10 jaar irriteerde ik me aan een walgelijke kast in de keuken. En dat was niet netjes te krijgen. Weg ermee. Collega en haar vriend hielpen met het verwijderen en verven en ik kreeg een net kastje, die zij niet meer gebruikten. Wat was ik er happy mee na afloop. Telkens als ik mijn keuken in loop, vind ik het zo luxe 😊. 

Op 10 januari bezocht ik het Groninger Museum en genoot van de Romantiek in het Noorden, maar ook van een paar andere werken. Ook vermaakte ik me nogal met een paar details 😊.

Op 18 januari liet de klas van C horen wat zij konden op de gitaar. Zo leuk!!

Februari


De opa van mijn zoon overleed begin februari en wij zijn alleen naar de begraafplaats gegaan, waar C hielp met het begraven van zijn opa. 

Einde van de maand werd het koud en stond het ijs dik op mijn ramen

Maart

C werd 10 jaar. 

Ik deed mijzelf de Free Style Libre kado.  En kon al snel niet meer zonder. Wat een inzicht kreeg ik in mijn bloedwaardes. Ik wist de ochtendpiek lager te houden en kreeg minder vaak hypers van >20. Door het inzicht kan ik meer kanten uit. En het geeft mij een vorm van veiligheid. Als of ik beter er op in kan springen. C vond het fijn, om mij te kunnen scannen als ik slaap. Ik lag er krom voor, want pfff 60 euro per 14dgn is natuurlijk veel geld. Gelukkig werd die in de loop van het jaar met terugwerkende kracht vergoed. 

April

Naar Amsterdam de Hermitage. Wat een mooie tentoonstelling. Rembrandts jonge vrouw met oorbellen raakte mij zodanig, dat ik nog even terug liep, toen ik zag dat er geen mensen meer voor stonden. Daarna werd ik mee genomen naar de Hollandse Schouwburg. Al kende ik het verhaal al een aantal jaar, er staan op die plek.... 

De juf was ziek en dan is er geen vervanging. Gelukkig kon ik vrij krijgen van mijn werk en zaten we in een lege bioscoopzaal, wat voelde dat super de luxe. 

Mijn zoon blijk dyslexie te hebben en laat ik dat nu al jaren hebben geroepen, omdat ik zelf een lichtere vorm er van heb. Maar eindelijk hebben we hulp. Molendrift, dat in een prachtig gebouw zit. Hij gaat zo vooruit, nog niet snel genoeg, maar er zit progressie in. 

Mei

Op 4 mei liepen voor het eerst in ons leven mee met een stille tocht vanaf het Joodsmonument richting de Martinitoren.  Ik vond het heel indrukwekkend, maar voor mijn zoon was het te lang. Te lang om stil te zijn. Dus besloot ik op het Gedempte Zuiderdiep ons af te splitsen van de groep. 

Deze maand was er een interessante Museum Jeugd Universiteit. Over o.a wat men vroeger at. Zij had bij zich en een opgezette pad zoals men vroeger het weer voorspelde.  

Ik stond oog in oog met het oudste boek, dat ik ooit aan mocht raken (met handschoen). Wel 594 jaar oud. Maar het zou niet het oudste zijn, wat ik ooit in mijn leven aan zou mogen raken. Dat zal later dit jaar plaatsvinden. 

Juni


Per 1 juni kreeg ik 4 uur contract-uitbreiding met 4 uur schoonmaakwerk naast de werkzaamheden die ik al heb. Ik begon in de laatste week van mei al met een extra grote schoonmaak, zodat ik mijn werk in 4 uur zou redden. Het was even wennen voor mezelf qua planning en de combinatie, maar een paar maanden later raakte ik wel gewend aan de combi. Het mooie voordeel is, dat we het financieel ruimer hebben en daar hebben we dit jaar even wat extra van genoten. 

Op 6 juni zag ik opeens een hele zwerm bijen. Ik weet dan wel dat ze niet steken en had er recent iets over gezien op TV Oog op de Mei-kermis was er ook een zwerm geweest, maar veel bezoekers durfden ons museum niet in. Hen liet ik binnen via onze voordeur, die normaal gesloten is en enkele liet ik er ook via die kant uit. Ik maakte dit korte filmpje. En toen de bijen op de regenpijn bleven zitten belde ik een imker. Zij kwam de bijen diezelfde middag nog halen. 

Op 7 juni kwam een meneer langs met Jacobskruik. Hij had deze gevonden op zijn 12e en de kruik blijkt 13e eeuws te zijn. Ik vind het altijd wel leuk, als mensen dingen komen laten zien.  Hij wilde heel graag weten wat dat waard is.... tja....

Ik herstelde zelf een schoen en het fietsslot kreeg een nieuw stofje, van een oude broek. Het slot blijkt net zo lang te zijn als mijn been. 

Bij de buren mogen wij komen kijken bij Fasion, die net een dag geleden moeder was geworden. Ohhh en zoooo schattig die kleine kittens. En deze kittens zullen heel schattige buren worden en af en toe op ons balkon weten te komen :).


De Brugstraat werd het asfalt verwijderd en kwam er een gelijkvloerse straat voor voetgangers en fietsers. Weg met de hoge smalle stoepen. De straat werd er veel mooier door, maar het werd niet zoals ik had verwacht. Door de ruimte zijn fietsers de straat als parkeerplek gaan gebruiken en vaak lopen voetgangers in het midden van de straat, waardoor je moeilijker kan fietsen. 


Ik zag deze tafel en bankje bij een meubelwinkel en ben er helemaal weg van. Ik zou heeeeeel graag dit willen kopen, maar dat wordt nog een tijdje sparen. De bijbehorende stoelen vind ik niet leuk, maar maakt niet uit, heb het geld toch niet. Maar dromen mag ;) . Het bankje vinden we wel leuk. 

Ik kreeg de schrik van mijn leven, toen C werd aangereden door een auto die van de parkeerplek kwam. Ik zag het gebeuren en in mijn beleving in slow motion. De bestuurder van de auto vertelde mij, dat ze zo snel remde door mijn schreeuw. En daardoor bleef het bij een tikkie pffff... mijn hart had even stil gestaan en terwijl ik begon te huilen, fietste hij geschrokken naar huis. De bijrijder kwam mij troosten. De les die hij eruit leerde, was dat hij moet kijken of de geparkeerde auto's leeg zijn. En dat doet hij sindsdien goed. 

Samen met mijn bestie en mijn zoon is één muur van de huiskamer geverfd. Wat een verschil!! Later dit jaar zou ik een dressoir kopen. Zo blij me iig een halve huiskamer die nu naar mijn zin is. 


Een lieve collega nam samen met haar man en haar buurjongen mij en C mee naar Wildlands. Ze had een aantal vrijkaartjes en we hadden mooi weer en een super leuke dag. 

Juli

De Brugstraat was klaar en wat een ruimte in het begin. Wat kwamen de panden beter uit en zelfs inwoners van Groningen die ons bezochten, vertelden dat ze nooit eerder hadden geweten, dat hier een museum zat. 

In mijn werk heb ik regelmatig leuke ontmoetingen en wat is er leuker dan de dag van een ander leuk te maken? Deze man, zou mij voorlopig nog wel bijblijven. 


Op 12 juli mocht ik mee lopen met mijn camera terwijl Oliver een super leuke rondleiding deed. Ik vond het heel knap gedaan van hem en wat leuk de reacties van de kinderen. Helaas is mijn naam er niet bij gekomen in het artikel van de gezinsbode. Ik heb die dag een aantal mooie foto's gemaakt, maar kan ik natuurlijk niet plaatsten ivm de wet op privacy. Ik vond het dood eng om te doen. Ik fotografeer meestal geen mensen maar dingen en gebouwen. R een vriend van mijn zoon zei mij "Zakina, je moet gewoon doen of wij het zijn." hij had gelijk. En helemaal vanaf het moment dat de kinderen leken te vergeten dat er een camera was. Een mooie en leerzame ervaring voor mij als fotografe. 

Deze maand trouwde C zijn juf en kwam ze in trouwjurk naar school samen met haar kersverse man. Het deed mij terug denken aan een juf op de kleuterschool die ooit trouwde en wij een feestje hadden die dag op het schoolplein. 

Op 16 juli zat C op school en waren op die maandag het Groninger Museum en het Drentsmuseum open ivm de Zomervakantie. Ik genoot van de tentoonstelling van 100 jaar de Ploeg.  En zag ik voor het eerst een schilderij van de hand van Alida Pott.  Ik ken Alida vooral als naamgeefster van het schip op de binnenplaats van ons museum. 
Bij het Drents Museum was de schitterende tentoonstelling van Irak, Bakermat van de beschaving. 
en ging ik in de rest van het museum op zoek naar het schilderij van Jozef Israëls: De Drentse Madonna. 

De zomervakantie begon heeeeeeeel warm. Daardoor sliepen wij in de huiskamer. Over de Zomervakantie heb ik een blog geschreven, die bleek al af, maar was ik vergeten te plaatsen. 

Augustus


Het was zo'n warme zomer, dat de Platanen uit hun jasje groeiden en daar helemaal gelukkig van werden. Maar soms klopte de weersvoorspellingen niet en zei buienrader dat het droog was, maar moesten we met velen schuilen op de markt. 
In het nieuws kwam, dat het respectloos is om op een Hunebed te klimmen en ik besefte dat ik mij daar deels ook eens schuldig aan heb gemaakt, ondanks dat ik altijd respectvol met graven om ga. 

September

leuke reactie van de bieb op Twitter op mijn 
reactie aan iemand. 

School begon op 3 september. Leuk om mee te mogen in de klas en te zien hoe het dit jaar zal verlopen. Wat is het digibord toch een fijne schooltool. Ik denk dat ik sommige dingen op school in deze tijd wel wat had gevonden voor mijzelf toen ik kind was.

Op 5 september zag ik een insect die ik nog niet eerder denk gezien te hebben. Dankzij Twitter en Instagram weet ik nu dat het een gaasvlieg is. 

Op 8 september daalden wij af in het riool  en naar de rioolwaterzuivering in Garmerwolde. We hadden een super leuke dag. We ontmoette een jongen waarmee C op de BSO had gezeten, samen met zijn vader en de kinderen hadden het zo super leuk, dat ik vader en zoon ook mee nam met Museumnacht. We maakte een boottochtje met de Emma op 10 september werd mijn foto geplaatst op de website van RTV Noord. Leuk :) .  

Op 22 september hadden we straatfeest en stond ik met 2 collega's (eentje 's ochtends en eentje 's middags) met een marktkraam op straat. En het was super leuk. Leuke reacties van mensen die voorbij liepen en leuk verkocht. Het leukste vind ik nog wel, dat we er in de museumwinkel herhaal bezoek door hebben. 

De oppas maakte deze foto, dat wilde ik zo graag als herinnering, omdat buurtpoes Miesje al een oud dametje is. 

Op 23 september leefden wij ons uit in de kledingzaak. Voor het eerst dat ik zoveel geld uitgaf aan kleding voor mijn zoon en wat was hij er trots op. Dankzij de extra uurtjes die ik werk kon ik dit doen. 

Op 25 september had ik fietspech en enorm veel spullen bij mij. Gelukkig wilden Jan & Rex mij wel even thuis brengen en haalden wij onderweg mijn zoon van school. Die dat vroeger altijd super leuk vond en zich nu wat geneerde :D. 

Op de 27e was ik te gast op het politiebureau en nee, niet als crimineel (reacties op Twitter ;) ). Ik maakte deze foto en dankzij kenners kwam ik erachter waar deze oude leeuwen vandaan komen. 


Ik won een prijs in de actie #vananaarbrugstraat en deze super leuke gevulde boodschappentas heb ik gedeeld met collega's. 

Oktober


13 oktober was het weer de Dag van de Groninger Geschiedenis. Samen met die jongen van het riool en zijn vader zijn we er heen gegaan. Gesmuld van de gratis poffertjes en daarna samen naar het Stripmuseum gegaan. 

15 oktober gewandeld door het Pioenpark waar de rozen nog in bloei stonden en waar ik dit herfstblad hangend aan een spinnendraadje op de foto zette. 

Heerlijk een paar dagen naar Den Haag geweest, waar we de Japansetuin bezochte. En via Hollands Spoor naar Rotterdam gereisd. Toen we uit de tram stapten en de Erasmusbrug zagen, vroeg mijn zoon of we in Londen waren. Hij wist niet dat Nederlandse steden er zo modern uit konden zien. Dus stukje geschiedenis verteld over WO II. We bezochten de tentoonstelling van de Fabeltjeskrant en het Maritiem Museum.

We gingen voor mij een stukje jeugdherinneringen op halen, op een andere dag namelijk in een stukje van Rijswijk. En daarna de hoek Bontekoekade/Goudriaankade wat vroeger de hoek met de Trekweg was, waar mijn overgrootmoeder woonde in de oude straat. Sinds er nieuwbouw staat heet het Bontekoekade. 

November


Op 2 november liep ik in de ochtend langs het Waagplein om naar de maan van kunstenaar Luke Jerram te kijken. Helaas was de maan lek. toch besloot ik de foto te maken. In de loop van de ochtend stond mijn foto op Gig.nl en op Nu.nl. Later op de dag liep ik er met mijn zoon en was de maan weer rond. 

Sinds 14 november staat er een model van de Voorwaarts Voorwaarts  in ons museum  Het schip waar menig jaar Sinterklaas, de stad mee binnen werd gebracht, tijdens de intocht. Helaas verlaat het schip onze stad om te gaan liggen in Duitsland als horeca-schip. Tevens werd er door het bestuur van de Voorwaarts Voorwaarts aan het museum een schilderij geschonken *zie hier*

Op dezelfde dag werd de mini-tentoonstelling van de archeologische vondsten van afgelopen zomer op de Hoge der Aa en de Brugstraat. Deze mooie ring werd daar ook gevonden. 

Op de 17e was de Sinterklaasintocht, samen met de oppas van mijn zoon en een ander oppaskind van haar zijn we naar de intocht langs het water wezen kijken en later toch ook wel naar de Grote Markt. 

Op de 24e kreeg ik van de buren dit zalige bord met de lekkerste falafel die ik ooit gegeten heb. 

In November kocht ik deze leuke Martinitorenkaarsen voor de museumwinkel in. We hebben meer kleuren nu, dan op de foto zichtbaar is. Het gave is, dat in die paar weken dat ik de kaarsen in het assortiment had het een topper werd in de verkoop. Van de top 10 van verkooptoppers, staan de kaarsen op nummer 7. De ervaring van de vrouw die de kaarsen maakt is, dat de gekleurden het hardst lopen. Mijn ervaring is de grijze. De Martini's bijnaam is immers D'ole Grieze.


December



Begin van de maand gingen we naar de Ikea en kocht ik deze kast, maar kreeg ik er één deurtje niet in. Na twee keer terug te zijn geweest met de onderdelen lukte het uiteindelijk wel. 

Ik had twee dagen een BHV cursus en zag er extra charmant uit hahaha. 

Samen met mijn moeder ging ik naar het Groninger Museum, naar de prachtige Chihuly tentoonstelling en Grommm! En we sloten de dag af in de chocolade hemel van Quetzal :P 

Er werd deze maand gezellig geschaatst op de Grote Markt, al is het zitten in de kijkruimte helemaal niet fijn meer. 

Een vriendin van mijn zoon, had mee gedaan met de tentoonstelling Dit is mien laand in het Noordelijk Scheepvaartmuseum. 

De eerste sneeuw van deze winter viel. 

En ik nam mijn zoon voor het eerst  mee naar de Nachtmis. Het was mijn tweede, maar dan wel mijn eerste in Nederland. Mijn oma heeft 5 jaar lang in Oostenrijk gewoond en ik heb 1x daar de Nachtmis meegemaakt. 

In de kerstvakantie zagen we de stoet van het Roald Dahl Festival. Ik had er meer van verwacht, maar misschien was het alleen gaver in het eerste jaar. Wij konden voorgaande jaren nooit kijken.  


Overig:

Vorig jaar had ik als voornemen een nieuwe tv-kast te kopen en leuk dat, dat is gelukt. Voor 2019 wil ik een mooie grote tafel, bankje voor aan tafel en 3 fijne stoelen kopen. De tafel en bank die ik eerder in dit blog liet zien wordt het niet. De tafel is namelijk 1.000 en de bank 600 euro. En laten we nu in februari 2019 een goedkopere tafel en betere en tevens goedkopere bank gevonden hebben. Het spaardoel komt dus dichterbij. 

Ik las minder boeken, dan in 2017, maar samen/voorlezen was weer wat meer. En ach, boeken moeten ook niet, het is ontspanning. 






zondag 6 januari 2019

Native Americans in de tentoonstelling Chihuly

in het Groninger Museum

Toen ik op 13 december de tentoonstelling Chihuly bezocht in het Groninger Museum, raakte vooral de foto's van Native Americans mij. De naam van de fotograaf stond er bij E.S. Curtis. Ik ging op zoek naar hem. Wikipedia leerde mij, dat hij 1500 foto's heeft uitgegeven en er boeken bestaan met zijn foto's en verhalen erin. Dus ik zoeken op de website van de bieb van Groningen en ja hoor, daar hadden ze ook één boek.


Dit boek begon ik meteen in, maar las het vandaag pas uit. Dit boek is gemaakt door zijn dochter Florence Curtis Graybill. Ze heeft ook een voorwoord erin gezet. Ze gebruikte aantekeningen uit zijn dagboeken, die hij bij is gaan houden door haar. Ze is weleens met hem mee geweest. Ze beschrijft avonturen, die hem bijna het leven hebben gekost, maar ook momenten van gruwel. Zoals dat hij mee wilde doen met een occulte walvisceremonie bij de Kwakiutl. En om mee te mogen doen, moest hij een 10 schedels hebben en een mummie. Brrrrr.
Hij had nog nooit aan grafschennis gedaan, maar hij moest wel aan deze eis voldoen wilde hij over deze ceremonie willen schrijven. De Kwakiutl gaven anders hun geheimen niet prijs. En zo peddelde hij naar het eiland van de doden. Curtis wilde geen schedel waar nog haar aan zat en een skelet die nog vast zat aan de schedel, had hij ook moeite mee. Het moeilijkste kwam nog... een mummie zoeken. Curtis vroeg George Hunt om raad en deze was getrouwd met een Native Amerikaanse.. Zij zal helpen met het zoeken naar een mummie. Dankzij haar vond hij een mummie van een overleden dame. Zij bleek haar goed gekend te hebben, want ze noemde de mummie steeds bij haar naam. Voordat zij het lichaam uit de kist haalden, sprak ze het toe en legde ze uit, dat het spoedig een grote eer te beurt zou vallen. Curtis kon nu mee doen aan de voorgeschreven riten, waarbij ook het zogenaamde mumie-eten hoorde. Hij weigerde te vertellen of hij een stukje van de mummie heeft gegeten, wat hem wel duizenden keren is gevraagd. Volgens de Engelse wet viel mummie-eten onder kannibalisme en dat was een misdaad waarop een lange gevangenisstraf stond.

Ondanks alle voorbereidingen waren de geesten niet gunstig gezind, want toen de jagers er op uit trokken bleken de walvissen verdwenen te zijn.

Curtis kon zich heel erg kwaad maken als belezen mensen dachten dat alle Indianen (zo werden Native Amerikanen toen nog genoemd) dezelfde taal spraken. En hij liep wel vaker aan tegen dingen, die geleerden dachten beter te weten. Maar door zijn interviews met de volken en bandopnames tot het noteren van bijna alles, kreeg hij het respect dat hij verdiende. Hij benaderde de Native Amerikanen met respect en wilde oprecht alles vast leggen, voor het zou verdwijnen door uitsterving of voor de gebruiken van de Blanken werden overgenomen.

Black Eagle (foto uit het boek)

Bijzonder vond ik het verhaal over Black Eagle van de Assiniboin. Geboren in 1834 aan de Missouri bij Williston, Noord Dakota. Hij was pas 13 jaar oud toen hij voor het eerst ten strijde trok, zonder zich overigens te onderscheiden. De vierde keer behaalde hij zijn eerste succes door eigenhandig zes paarden op de Yanktonai te veroveren. Black Eagle trad driemaal als aanvoerder op. Hij trouwde toen hij 18 was. 
Velen Indianen begonnen in Curtis een vriend te zien die net als zij begreep dat 'alle dingen het werk zijn van de Grote Geest'. Hij respecteerden hun religies en waar mogelijk besprak hij deze met hen. Hij haalde sommige stammen over om ook in zijn boek te verschijnen, opdat hun kinderen hen later konden opzoeken. En soms zei hij zelfs "Als jullie niet in dit boek verschijnen, zullen zij denken, dat jullie stam niet veel voorstelde, maar de mensen van de andere stam wel." Op deze manier slaagde hij er uiteindelijk in om Chief Black Eagle, toen 90 jaar en stamhoofd met een doorgroefd gelaat, die zijn hele leven had geweigerd de bleekgezichten ook maar iets over zijn volk te vertellen. Nadat hij zich een hele dag afstandelijk en vijandig tegenover Curtis had gedragen en zich zelfs niet had willen laten fotograferen, kwam het bejaarde stamhoofd om 3 uur 's morgens Curtis tent binnen. Hij maakte de slapende man hevig aan het schrikken toen hij een hand op zijn schouder legde, en sprak "Ik wil dat er in het boek iets over Black Eagle komt"

Noatak-kind

Dit raakte mij ook zo. Jongens van de Noatak (Inuit) moesten de kleine maar efficiënte kajak al leren besturen, als ze nog maar nauwelijks konden lopen. 


Curtis wilde vastleggen hoe men leefde en in traditionele kleding. Maar deze foto van een Piegan man rond 1855 laat zien, dat er toch wel wat veranderde. Jongemannen begonnen in die tijd hun haar anders te dragen. Zij kamden hun haar vanaf de kruin en krulden hun pony met behulp van de verhitte laadstok van een geweer.

In het Groninger Museum

Deze Nootka vrouw raakte mij zodanig in het Groninger Museum, dat ik dus op zoek ging naar het boek. Graag had ik meer over haar geweten. Helaas komt zij niet in het boek voor. Nu heeft de bieb wel landelijk her en der nog wat boeken van Curtis, maar geen idee of het nut heeft die boeken eens te reserveren. 

Ik vond het mooi om te lezen hoe Curtis probeerde de volkeren van Amerika's oorspronkelijke bewoners vast te leggen.Hij besteedde 30 jaar van zijn leven eraan. Men verweet hem, dat hij de Indianen romantiseerde en omdat de rechten van zijn foto's helaas aan een ander toebehoorde, verviel hij in armoe. Privé ging het ook niet zo goed: scheiden en verzuim van het betalen van alimentatie.  Zie wikipedia (klik)

De Native Amerikanen verdienen zoveel meer aandacht in de geschiedenis en het heden. Mede door de foto van de Nootka vrouw en deze (klik) kwam ik in contact met de oorspronkelijke bewoners van Amerika. Mooi hoe je dan op Instagram kan volgen hoe zij proberen hun cultuur te behouden in een moderne tijd van elektronica.  

Hier een 10 minuten filmpje over een aantal foto's van Curtis  *klik*

Een filmpje van 9 minuten, met 52 foto's die bijna allemaal in het boek staan *klik*


De film waar Wikipedia over schreef: In the Land of the Head Hunters (1914) - Silent film maar nogal lang duurt, omdat er geen geluid bij zit word het voor onze generatie nogal saai. 





donderdag 3 januari 2019

Zomervakantie 2018

Het blog had ik al langer af, maar was ik vergeten te plaatsen. Toch plaats ik hem als nog, omdat zowel mijn zoon als ik het leuk vinden om het op te kunnen zoeken.

De zomervakantie begon op vrijdag 20 juli tot en met zondag 2 september. Dit jaar konden we voor het eerst een hele week op vakantie. We zijn nog nooit samen langer dan 2 nachten van huis geweest. En het voelde heerlijk om de vakantie te kunnen betalen. Dat het financieel iets beter gaat en tevens kon het, omdat we de kosten van ons vakantiehuisje konden delen met oma, die gezellig mee ging.

Maar eerst begon de vakantie met nog een paar verplichtingen, want logopedie en Molendrift gingen 3 wkn lang gewoon door. Een aantal werkdagen en zelfs extra werkdagen. Zelfs eentje, omdat ik dingen gewoon af wil hebben, een paar dagen die zo gepland waren en een paar dagen waarin ik uit nood op kwam dagen op het werk. En verder heerlijk veel vrij. Waarvan we een aantal heerlijk lui doorbrachten.

Op 27 juli ging ik naar buiten voor de Bloedmaan, mijn zoon wilde eerst niet komen kijken, maar naderhand kwam hij toch maar wel buiten kijken.

Op 28 juli hadden we een tuinfeest bij vrienden en net over de grens van hun dorp zag ik een beeld. Er blijken er nog een paar te staan, dus tzt ga ik weer naar hen toe en gaan we even langs al deze beelden lopen.

Af en toe hadden we deze zomer bezoek op balkon, van deze schatjes. De leukste foto die ik maakte kreeg de meeste likes ever op, op mijn Instagram. Logisch het is ook zo'n scheetje 💗. Maar steeds meer liefde hebben we voor onze oude buurtpoes Miesje. Ze kwam zelfs eens met een noodgang aanrennen, toen wij thuis kwamen. Elke dag begroet ze ons, maar niet elke keer krijgt ze wat lekkers.

Het werd de droogste zomer van ons leven. De grasvelden werden geel, de meeste planten hadden het niet naar hun zin, maar de platanen groeiden ervan uit hun jasje We hadden één keer heel veel regen, terwijl Buienrader bleef beweren dat het droog was in Groningen. Wij schuilden op de Grote Markt.

Net zoals vorig jaar, mocht C in Assen weer pizza's bakken en hij maakte weer heel lekkere pizza's.

Soms kan je bepaalde foto's niet maken, omdat een vitrine altijd spiegelt. Voor mij weleens een nadeel, als ik een museum bezoek, maar het voordeel van in een museum werken is, dat er soms een vitrine open gaat om een bepaalde reden en dat je dan een foto mag maken. Ik nam een foto van deze mooie tafelsnuifdoos. 

We zijn van 20 t/m 27 augustus naar West Friesland geweest. Daar had ik een huisje gehuurd, die enthousiast gevonden werd met de plattegrond, door mijn zoon "Mamma, een echt huis" doelend op het puntdakje :D. We bezochten in die week Hoorn, Enkhuizen, Medemblik en Andijk. En 's avonds hupte er in ons tuintje schattige konijntjes rond 💗.

Omdat we moe waren van de week weg en de 6u durende reis, hebben we niet alles mee gekregen van Gronings Ontzet. En op 1 september konden we genieten van een aantal luchtballonnen die over kwamen ivm Ballon Fiësta.   Op het werk werd ik verrast met een betere presentatie van de SliksleeEn de nieuwe Walviszaal was geopend en zag er veel beter uit. Er staat een heel mooi struisvogelei, die nep blijkt te zijn. 

Totaal heeft mijn zoon deze vakantie maar 2 films in de bioscoop gezien. Samen keken we Hotel Transsylvanië 3 en hij keek er nog eentje met de oppas toen ik in het weekend aan het werk was.

Deze vakantie heb ik iets meer gelezen, als vorige zomer:

1. De Vliegenvanger III - Ravelli
2. Hugo de Groot Pad, historische wandel- en fietsroute - Frans Godfroy
3. Kolja - Arthur Japin
5. Lieveling - Kim van Kooten
6. Van binnen is alles stuk - Simon Hammelburg
7. Verhalen uit de Rotterdamse haven. Laat je zakken!!! - Kobus de Tallyman 
8. Knielen op een bed violen - Jan Siebelink 
9. De tranen van Mata Hari - Tomas Ross 

Nummer 4 ben ik niet vergeten, maar die zorgde nogal voor discussies online. Een discussie is prima, maar dan liever fase to fase en één op één. En nummer 9 las ik uit, toen ik net mijn zoon naar school had gebracht op de eerste schooldag. Maar had ik mij die zondag niet zo rot gevoeld, dan had ik hem zondag al uit gehad :) .

De boeken die ik voorlas in de vakantie:

1. De Piraten van Scheurbuikstrand - Jonny Duddle
2. Vincent en Camille - Een Goudenboekje
3. Paniek in de tent - Anke Kranendonk 
En een boek, dat ik niet voorlas voor mijn zoon, want daar is hij duidelijk te oud voor, dus dat stuurde ik naar de kinderen van mijn beste vriendin. Beers dikke billen - Steve Smallman & Emma Yarlett. 

Ik vond het een geslaagde zomer.







Land van Belofte - Prostitutie in het A-kwartier

Op 1 januari 2016 viel het doek voor de raamprostitutie in het A-kwartier. Naar aanleiding hiervan, maakte het Noordelijk Scheepvaartmuseum...