Noorderbegraafplaats (2) - Groningen

In 2009 maakte ik al eens een blog over deze begraafplaats en herplaatste het op een nieuw blog in 2014. In 2015 kreeg ik een reactie van iemand over een graf dat mij nogal raakte, waardoor er meer verhaal voor me duidelijk werd en helemaal toen begin dit jaar iemand met dezelfde achternaam reageerde en vertelde dat het graf van haar ouders achter haar graf stond. Het blog van toen *klik*

Achter het graf van Tilly Bueninck liggen inderdaad haar ouders: 

JP Beuninck-Kloek geb 4 juni 1874 gest. 19 dec 1929

E Beuninck geb. 14 aug 1864 gest. 22 okt 1933

De begraafplaats lag er niet zo herfstig bij, als 9 jaar geleden. De herfstkleuren waren nog niet aan het knallen, maar door alle regen van de afgelopen dagen waren wel alle paddenstoelen dood. De rust die je normaal op een begraafplaats verwacht was er vanmorgen niet. Een man was de hele tijd bezig met een bladblazer. Verder was er genoeg leven, maar dan vooral van vogels. En één vogeltje leek me te volgen. 

Ik was in de waan, dat ik het roodborstje alleen op de foto had gekregen met mijn telefoon, maar het bleek dus ook gelukt te zijn met mijn Nikon, toen het nog een beetje regende. Volgens een bekende Groninger Blogger, volgde het vogeltje me waarschijnlijk omdat iemand hem normaal gesproken voert. Daar ging mijn waan, dat die mogelijk nieuwsgierig naar me was 😉.

In het vorige blog had ik het er over, dat er nog 17 graven zijn van verzetsstrijders. Dit is het graf van Hindrik Lommert, chemiegraaf geboren op 25 maart 1923. Hij stierf door een executie op 22 januari 1945 *klik* 

Nog een graf van een verzetsstrijder: Gerrit Broekhoven. Geboren op 16 februari 1912 hij werd gefusilleerd op 19 maart 1945 in een bos in de buurt van Eelde. Hij was bedrijfsleider van de Noord-Nederlandse Clichéfabriek aan de Noorderhaven in Groningen: *klik*

Dit graf viel me op, niet omdat het mooi is of een hekje heeft, want dat hebben er meer op de begraafplaats. De letters zijn goed leesbaar en er staan bloemen. Wie was zij? PM Heringa geboren 26-5-1847 en overleden op 3-10-1905. Ze was de directrice van de kweekschool voor onderwijzeressen van 1876 tot 1905. Ze is maar 29 jaar oud geworden. Ik ging googlen en kwam iets tegen op de website van de archieven. Er is een fonds naar haar genoemd. Dit fonds was bedoeld om steun te verlenen aan zieke of zwakke leerlingen en om het graf te onderhouden. In 1938 werd het fonds opgeheven. Toch vraag ik me af na dit gelezen te hebben of er nog geld beschikbaar blijft voor het graf, aan de staat van het graf te zien. Misschien kom ik ooit meer over deze juffrouw te weten. 

Een wat groter graf met een zuil in het midden en een ruim hekje er om heen. Ter nagedachtenis aan de gestorven wezen uit het weeshuis. Zouden er veel kinderen liggen? Ik kreeg de rillingen bij het idee. Die arme weesjes. 

Een vlinder staat symbool voor de onsterfelijke ziel. Voor Christenen is de dood de overgang naar een beter leven, de verplaatsing uit dit aardse tranendal naar het hemelrijk. Om de vlinder staat een lauwerkrans van laurierbladeren en dat staat symbool voor het eeuwige leven. De vlinder en lauwerkrans zijn een veel voorkomend symbool op grafzerken. Deze ziet er nog mooi uit qua vorm en kleur. Terwijl de steen toch ook hier al een tijdje staat. Hier liggen JG Steringa Kuijper gestorven in 1892 en HWJW Steringa Kuijper gestorven in 1905. Het ging me vooral om de mooie bovenkant van de steen. 

De steen van Uilke Keijzer viel me nogal op. Hier niet alleen een vlinder, maar ook een pop en een rups. Alle drie de stadia die de menselijke ziel doorloopt: Leven, dood en wederopstanding als men geloofd. Als het niets met het Christelijk geloof te maken heeft dan staat het symbool voor het korte leven dat Uilke gehad heeft. Geboren op 1-1-1849 en gestorven op 1-5-1873 met maar 24 jaar in de bloei van het leven. Ik vroeg me de hele tijd af wat dat lange ding dan betekende. Ik vermoed een omgekeerde brandende fakkel. Dit stond in de oudheid al symbool voor het gedoofde leven.

Uilke blijkt volgens google een jongensnaam te zijn en is een variant van Oele. De naam komt nu nog steeds in Nederland voor en wel 403 keer. Bij meisjes komt de naam Uilkje voor.

"Alle Vleesch is als gras en alle heerlijkheid des menschen is als eene bloem van het gras" staat er op deze zijde van de steen. Aan de andere kant staat wie er rusten: Harmina Jantina Tunteler geb 14 nov 1856 en overleden 12 nov 1861 (2 dagen voor haar 5e verjaardag) En er ligt nog een Harmina Jantina Tunteler geboren 22 januari 1864 en overleden 23 juli 1868 dit meiske is maar 4 jaar oud geworden. En deze ouders zijn niet gespaard nog een meisje ligt in dit graf. Jantina Harmina Tunteler zij werd geboren op 16 april 1859 en overleed op 5 november 1871 of 1876 dat kan ik helaas niet goed lezen van de foto die ik heb genomen. De onderste regel is wat vervaagd. Dit meisje is in ieder geval tiener geworden, maar heeft ook de volwassen leeftijd niet bereikt. Het eerste wat ik zag was dus die tekst op kant van de foto en dan voel je wel aankomen, dat er groot leed moet liggen 😞😢. 

Achteraan op de noorderbegraafplaats heeft een heel onopvallende ingang naar de Joodse begraafplaats in het noordelijke deel. De ingang loopt vooral langs een haag. Het kent een centraal middenpad en de zerken lijken een keurige rangschikking te hebben gekend al staan er een aantal nu schreef. De bestuurders van de Joodse gemeente hebben een aparte plaats, een ererij waar ook overleden rabbijnen begraven werden. Voor meer info *klik*

Hier liggen alle oorspronkelijke grafstenen van het voormalige Jodenkamp *klik* Ook het oorspronkelijke toegangshek werd hier geplaatst. Op de zuilen van het hek zijn drie gedenksteentjes geplaatst, met daarop vermeld "Geopend 5507/1747", "Gesloten 5587/1827" en ommuurd 5655/1894". Achter het hek is een staande gedenksteen geplaatst die naast een Hebreeuwse tekst ook een Nederlandse tekst bevat. De vertaling van het Hebreeuws is "De doden die verborgen zijn in dit deel van het huis deze levens (= begraafplaats), binnen de grafzerken,/ zij waren tevoren begraven in het huis des levens/ dat in de mond van allen werd genaamd "Jodenkamp"/ en zij werden hierheen naar hun eeuwige/ rust gebracht in het jaar 714 (1954)"

De Nederlandse tekst luidt: "In dit deel der begraafplaats zijn te ruste gelegd in het jaar 5714 )1954)/ de stoffelijke overschotten van hen die voorheen begraven waren in "De Jodenkamp".

Ik vond het een mooi afgezonderd stukje van de rest. En omdat het dus eigenlijk het aller oudste is leek het me nog mooier om de foto in sepia te doen. 

Er liggen dus mega veel verhalen op deze begraafplaats en ik vermoed dat er door dit blog vast nog meer verhalen uitrollen of dat ik nog eens terug ga. 

Bronnen: 

-wikipedia

-dodenakkers.nl

- groninger archieven

- online-begraafplaatsen.nl

Kaartjes van vroeger

Begin vorig jaar ontvingen we van een mevrouw uit Utrecht twee oude entree kaartjes van toen ons museum nog aan de Sint Walburgstraat nummer 9 zat. Ze vermoed, dat ze ons museum bezocht had in 1976.

Hartstikke leuk, dat iemand zoiets toestuurt en er bij vermeld, dat we dit misschien wel leuk zouden vinden voor ons eigen archief. Vroeger werden de kaartjes dus (mogelijk) gecontroleerd En leuk om te zien hoeveel een bezoekje toen koste namelijk 1 gulden.

Deze foto kreeg ik gister van een collega,

via de Whatsapp toegestuurd.

Gister vonden twee collega's, tijdens het opruimen, op zolder deze oude kaartjesmachine. Op deze kaartjes staat niet het adres vermeld, dus ga ik er vanuit dat we dan al in de Brugstraat zitten, waar we zitten sinds 1978. Er zitten nog 3 soorten kaartjes in en plek voor een vierde. 

De 2,50 zou vast de prijs voor volwassenen zijn geweest en die van 1,50 voor 65 plus en kinderen, denk ik dan. Mits 65 plussers in die tijd ook een lager tarief betaalden. Ook deze kaartjes zijn nog in guldens. Ik heb alleen geen idee waar het roze kaartje voor bedoeld is geweest. 

Omdat het kaartje van de knaak dezelfde kleur heeft als het kaartje van vroeger van een gulden, vermoed ik dat het kaartje van 2,50 uit de jaren '80 is. Het maakt me nieuwsgierig en ik ga zeker een keer op zoek naar de prijzen van vroeger 😊. 

De laatste jaren hebben bezoekers alleen een kassabon als bewijs van bezoek en ik heb geen idee, hoelang we al geen toegangskaartjes meer verstrekken. Mijn collega's hebben dit gevonden museumobject gelukkig bewaard en bij mijn winkelvoorraad op zolder gezet. 

Toen ik in 2012 bij het Noordelijk Scheepvaartmuseum kwam werken, was de entree 4 euro en niet lang daarna werd het 6 euro en dat is het nu nog steeds. Kinderen en 65 plussers betalen € 3,50 

Moti, de straatmuzikant van Groningen

Iedereen die in Groningen woont of regelmatig komt, kent hem wel: Moti Rymarczuk, de straatmuzikant. Een moeilijke achternaam, maar hij heeft genoeg aan zijn voornaam. Moti zingt al 35 jaar in Groningen. Hij speelt vooral op de Vismarkt, maar we zien/zagen hem ook weleens in de Herestraat. Toen mijn zoon nog klein was, danste hij vaak op zijn muziek. Veel kinderen doen dat. Heerlijk om te zien.

Vandaag zag ik Moti spelen op de hoek van Tussen Beide Markten en de Vismarkt. Vaak hoor ik hem "Blowing in the wind" of "Mary Lou" zingen. Vandaag had ik even tijd om een liedje op te nemen. Het nummer dat hij in dit filmpje zingt was een verzoeknummer van iemand uit het publiek.

Klik op de foto voor het filmpje

Of ik nu langs loop of langs fiets ik geniet altijd van zijn nummers. Een muziekstijl die het altijd wel goed doet.Hij speelt de muziek waar hij mee opgroeide waar hij zijn eigen swing aan geeft. Ik hoop dat Moti, nog jaren lang onze binnenstad met muziek vult.

Ik kwam vanavond dit interview met hem tegen *klik*

havermout/banaanpannenkoekjes

Vandaag hadden we een einde-van-de-zomer-feestje op de BSO en aan de ouders was gevraagd om tapas te maken en de BSO zou paella maken. Ik kan maar één soort tapas maken. Dus ik besloot om Albondigas te maken.

Vroeger was ik altijd heeeeeeel onzeker als ik wat ging koken voor een groep bijvoorbeeld. Anderen mensen zijn veeeeeeeel beter in de keuken, dan ik. Toen ik na zo'n twee uurtjes mijn schaal pakte om naar huis te gaan sprak een moeder mij aan en nog een moeder. Zij vroegen om het recept. Wat onwijs leuk, dat meerderen het zo lekker hebben gevonden. En super handig dat ik dit recept al jaren online heb staan en dus zo de link kon geven 😊. Het raakte me echt, dit mooie compliment.

Eenmaal thuis bedacht ik me, dat ik tegenwoordig wel vaker dingen maak waar mensen blij van worden. Voor lunches op mijn werk maak ik weleens havermout/banaanpannenkoekjes. Ik heb ook weleens groot succes met mijn perencake. En eerlijkheid gebied, dat ik beide recepten van een collega heb (twee verschillende collega's). De havermout/banaanpannenkoekjes maak ik vooral als mijn bananen (of als ik er nog maar 1 heb) overrijp zijn en ze niet meer lekker zijn om gewoon zo te eten. Tevens is het super handig om bij me te hebben op bepaalde dagen in een klein bakje. Ze vullen goed en een paar is ook gewoon lekker als snack of zo. En als ik van plan ben om het te maken, dan zorg ik dat ik 2 dagen eerder een rijpe banaan koop, die nog wat door kan rijpen.

Genoeg geblabla 😏... het recept:

Benodigdheden: 

1 overrijpe banaan

1 ei

6 eetlepels havermout

1 tl kaneel

zonnebloemolie

Bereiding: 

De banaan goed prakken. Als die genoeg geprakt is, 1 ei toevoegen en door elkaar husselen. Dan de havermout toevoegen en goed door elkaar husselen en daarna de kaneel. Een klein beetje zonnebloemolie in de koekenpan verwarmen en met een eetlepel het beslag in de pan doen. En dat meerdere malen doen, tot er geen ruimte meer is om nog een mini pannenkoekje toe te voegen. De kleine pannenkoekjes omdraaien wanneer je dit nodig lijkt en de andere kant ook gaar bakken. Ik zelf doe het op middelmatig vuur. Daarna op een bord laten afkoelen.

Ze zijn zowel koud als warm lekker. Als ik ze serveer bij een lunch waar van alles op tafel staat, dan serveer ik ze koud en dan zet ik voor de liefhebbers er wel poedersuiker bij. Zelf eet ik ze zonder poedersuiker.

Geleerdebaret

Tweede Kamerlid Sandra Beckerman uit Groningen, droeg vandaag op Prinsjesdag een rode baret. Met deze baret wilde Sandra aandacht vragen voor de onderwerpen die de SP dit najaar zal blijven agenderen: de gaswinning, de archeologie en de wetenschap.  

Foto uit de Gezinsbode

In deze baret komen enkele van Sandra's grote liefdes samen: Groningen, de archeologie, de wetenschap en het rood van haar partij SP. Sandra was tussen 2007 en 2017 namens SP lid van Provinciale Staten van Groningen en ondertussen studeerde ze af als archeoloog en is ze gepromoveerd aan de Rijksuniversiteit van Groningen op een onderzoek naar de steentijd-mensen van de Enkelgrafcultuur. In maart 2017 werd zij verkozen tot lid van de Tweede Kamer.

De Geleerdebaret op een paspop van de

Muts Fashion (kleding is ook van de winkel)

In de hal van het Noordelijk Scheepvaartmuseum. 

Deze baret met opvallende 'wangen' is een getrouwe replica van de enige bewaard gebleven middeleeuwse geleerdenbaret die in 1993 is opgegraven in de beerput van de Latijnse school in Groningen. Op die plek stond vroeger de Latijnse school; De Schole tho Sunte Meerten. Dit was de 'middelbare' school van de stad, waar (vooral) jongens, de beste optie voor wie goed kon en mocht leren. Ze leerden er Latijn schrijven en spreken, maar ook rekenen en muziek. In de Nederlanden ging in deze tijd zeker de helft van de kinderen naar school. Deze beerput functioneerde als toilet en afvalkuil, waarin allerlei spullen van de leerlingen en leraren terecht kwamen. Er lagen o.a zakmessen, proppenschieters en dus ook de baret. Het origineel is gebreid en vervilt en werd gevonden toen er uitbreiding van het provinciehuis plaatsvond. Er zijn toen 4 replica's gemaakt. 

(Foto door collega)

Zie er toch wel leip uit met die baret op 😃

De geleerdebaret op de paspop, mag door iedereen die het Noordelijk Scheepvaartmuseum deze week (t/m 24 sept 2017) bezoekt, opgezet worden. Mensen kunnen dan een selfie maken of de baliemedewerkster maakt de foto voor de bezoeker.  

Portret van Regnerus Praedinius, 

rector van de Latijnse School. 

In het boek: Effigies & Vitae Professorum 

Academiae Groningae & Olandiae. 

Groningen 1654

Bruikleen van het Groninger Museum. 

In die mini-tentoonstelling is o.a het boek te zien, zoals hier boven op de afbeelding. Regnerus Praedinius, droeg ook een dergelijke baret, zoals hedendaagse hooggeleerden heren en dames dragen bij universitaire ceremoniën en feestdagen boven hun toga, maar dan zonder de kenmerkende wangen. 

De originele baret, zoals in het

Youtube-filmpje te zien is. 

De originele baret is te zien in het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden, waar ook een deel van de fondsen uit de beerput liggen. Het deel wat niet uitgeleend is aan  het Rijksmuseum van Oudheden is te zien in de mini-tentoonstelling. 

De dames uit Groningen droegen deze hoeden en ik vind de combinatie die Antje Dierten aan heeft de mooiste. 

Bronnen:

-Noordelijk Scheepvaartmuseum

- Gezinsbode

- Rijksmuseum van Oudheden

Zomervakantie 2017

De vakantie begon op vrijdag 21 juli en liep tot en met zondag 3 september. We hebben de vakantie geopend en afgesloten met de bioskoop. In totaal hebben we deze vakantie 4 films gezien en telkens hadden we zowat de zaal voor ons zelf, wat toch elke keer heel luxe voelt.

Deze vakantie hebben we ook weer het één en ander gelezen. Ik zelf heb 7 boeken gelezen en voor-/samen gelezen 3 stuks.
Tevens zijn we naar het kinderboekenmuseum in Den Haag geweest, waar deze fantastische muur met boeken staat.

Het mooiste boek vond ik een kinderboek, dat ik helemaal voor mezelf heb gelezen. Lampje van Annet Schaap, eigenlijk had ik wel meer tijd willen door brengen met lezen en ik had gewild, dat mijn zoon wat meer had gelezen, maar het schoot er door alles wat we deden ook een beetje bij in. Wel fijn om te merken hoe hij vooruit gaat en hopelijk blijft deze stijgende lijn.

Op 29 juli hadden we een mooie dag op Zomerwelvaart en is mijn zoon gaan suppen. Het viel me op, hoeveel mensen door hadden, dat mijn kind op het water was, terwijl ik de route mee liep via de kade. En dat mensen het eng vonden, dat hij daar alleen was 😊. Net voor de zomervakantie heeft hij zijn zwemdiploma B gehaald, dus zwemmen kan hij 😉. En het ging allemaal goed. Hij wilde zelfs nog een keer. 

In de vakantie maakte ik voor mezelf een tuniek. Ik bleek handiger te zijn, dan ik had verwacht, maar oh wat heb ik om mezelf gelachen, toen die klaar was hahaha één mouwtje zit verkeerd. En nu zit de stiksels nogal dicht op elkaar, dus het wordt nog een hele klus om het los te halen. Maar ik had in ieder geval wat fleurigs aan op de trouwerij van mijn schoonzusje en het opgelost met een dun blauw jasje. 

In augustus hadden we een aantal dagen een hotel in Den Haag geboekt. Op de eerste dag hebben we een heerlijke avond door gebracht op Scheveningen. Mijn zoon heeft altijd een hekel aan het strand gehad en wilde er nooit op, de Boulevard vond hij als ukkie altijd wel heel leuk. Maar nu vond hij het geweldig!!! Hij ving de ondergaande zon, hij ging voor het eerst in zijn leven de Pier op. De Pier was al die tijd vervallen en mijn wilde het zelfs afbreken. Zo fijn, dat de Pier na al die jaren weer open is en levendig is. We zijn in het reuzenrad geweest, die 4 rondjes rond ging. Na uren wandelen en met zand spelen, zijn we terug naar het hotel gegaan.

We zijn één dag naar Delft geweest, waar we de Nieuwe - en Oude kerk hebben bezichtigd en waar we naar het Prinsenhof zijn geweest. Gelijk de geschiedenis van Willem van Oranje behandeld. De schaduw van Balthasar Gerards vermoord Willem van Oranje tig keer per dag. Dat van die schaduw maakte indruk en het verhaal wat ik vertelde, van het hondje van Willem van Oranje, die stierf van de honger, omdat hij rouwde om de dood van zijn baasje, maakte indruk. Toen ik kind was, maakte dat ook indruk op mij. Het blijkt alleen een legende te zijn, maar dat maakt het grafmonument er niet minder mooi om. 

Op 3 augustus trouwde mijn schoonzusje en ze zag er schitterend uit. Ze had een mooi hangend trouwboeket. Heerlijk om een aantal bekenden weer eens te zien. 

We waren nog maar net terug in Groningen of we gingen naar Assen, waar we met onze vrienden waren uitgenodigd om pizza te komen eten. Mijn zoon mocht helpen en de pizza's waren heerlijk. 

Vorig jaar, waren we voor het eerst niet naar Noorderzon geweest, dit jaar voor het eerst 's avonds. Toen we daarna nog een stukje gingen lopen zagen we Dot (voormalig Infoversum) in diverse kleuren veranderen. Rood had ik al eens op de foto gezet, leuk om nu twee andere kleuren op de foto te hebben. 

In de vakantie werk ik vaak 6 weken lang, maar 2 dagen per week. Behalve toen we in Den Haag waren, was ik extra vrij. Ik vond het mede daarom niet erg om 3x een paar uurtjes op een geplande vrije dag te komen werken.

In verband met Bommen Berend, werd de boekenkast in (mijn) museumwinkel gevuld met allemaal dingen uit de 17e eeuw. Ik was in het weekend, dat ik moest werken één dag bezig geweest met het leeg halen van de kast. En op de dag dat de spullen kwamen heb ik de laatste boeken eruit gehaald. Later kwamen er nog mooie glazen deuren voor, waardoor de hal even een heel andere uitstraling had. Zelfs de echte donderbus van Bommen Berend him self lag er. De kast kon op veel interesse rekenen. Gister is alles er weer uit gegaan en ben ik gister en vandaag een aantal uur bezig geweest met de kast weer te vullen met boeken. 

Op  Bommen Berend (Groningens Ontzet), waren we net te laat voor de kranslegging bij het borstbeeld van Rabenhaupt. De klokken van de Martinitoren hebben altijd een ander geluid, als de stad gewekt wordt voor dit feest.  Op de Paardenkeuring, deed er dit jaar zelfs een schattig veulen mee. Deze keer was het Peerdenspul op de Vismarkt en ik vind dat een heel prettige plek daarvoor. Wel miste ik dit jaar de leuke stukjes, die ze op de Ossenmarkt er wel altijd bij deden. Voor de kinderen waren er 's middags springkussens en ander leuk vermaak. Het weekend er aan vooraf, was het Vestingsweekend (voor het eerst) en deden re-enactment acteurs demonstraties oa schieten. Op de binnenplaats van het Noordelijk Scheepvaartmuseum waren tenten opgezet en was een waarzegster en iemand die muziek maakte. Kortom een hoop leuks. 

We deden ook een dagje Zoutkamp, waar we weer een bord met heerlijke patatjes en vis hebben gegeten bij de Boeter en af hebben gesloten met een Deens ijsje. 

Verder zijn we 2x naar Ikea geweest. Waar mijn zoon 1x heerlijk gespeeld heeft met de kinderen van een vriendin en 1x heeft hij daar alleen gespeeld, toen ik er wat kleine dingen kocht. In het begin van de vakantie veel gezwommen in Kardinge en aan het einde van de vakantie samen met mijn moeder zijn we wezen zwemmen in het Zwemkasteel van Nienoord. En op de regenachtige dagen hebben we heerlijke pyjamadagen gehouden met een boek of filmpje. Omdat de laatste dagen mijn moeder er was, hoefde C niet naar de BSO en is hij o.a gezellig met oma gaan zwemmen. 

Al met al een geslaagde vakantie en die 6 weken vlogen om. 

Houdini

Sinds ik hier woon beleef ik van alles met mijn balkon. Meestal is dat door vogels. Ik had ooit eens een vogelhuisje gekregen om vast te maken aan de reling en dan kwam er allerhande bezoek langs vliegen. Ze scheten helaas ook de boel onder en dat is o.a niet handig met de was, dus heb ik het vogelhuisje toen weer verwijderd.

Soms tikte er een kauwtje op het raam voor wat lekkers, wat ik nog wel een tijdje heb gedaan, tot die vriendjes mee nam. Ik kan erg genieten bij het naar buiten kijken naar de musjes bij mijn plantenbakje die aan de reling hangt. Al vond ik het niet zo aardig, dat ze in het begin steeds mijn knoflook eruit haalden 😃gingen ze mee voetballen ofzo hahaha.

En toen zag ik opeens een kat bij mijn plantenbak (ja, rechts zit onkruid, maar daar zit zo'n lief blommetje aan dus vandaar). Waar komt die nu opeens vandaan? Ik woon hier al bijna 10 jaar en beide buren hebben katten gehad, maar het was altijd zo, dat ze niet van hun eigen balkon af konden naar mij toe. Dus ik naar buiten en kijken. De pogingen van de vorige buren om hun katten op hun eigen balkon te houden, alles zat er nog. Dus ik begon te praten tegen dit poezenbeest en noemde het Houdini, want dit was wel een heel knap staaltje werk. Ik tilde hem op en zette hem weer op zijn eigen balkon.

Een tijdje later kom ik in de keuken en zie ik Houdini in de bak met tassen in de keuken liggen. Mijn zoon vond dit ondertussen allemaal prachtig en reuze spannend. Afijn, weer Houdini opgetild en ik trof de huidige buren op balkon aan en het beessie overhandigd. Hij blijkt een zij te zijn. Het graas op de reling werd meteen breder gemaakt om te beletten, dat het weer gaat gebeuren.

's Nachts moest ik naar de wc toe en testte ik mijn bloedwaardes even in de keuken. Ik stond met mijn rug naar het raam toe en hoor iets op het raam. Houdini stond lang gerekt op de balkonstoel te tikken met een pootje op mijn raam en toen ik naar haar keek begon ze te mauwen. Ze keek naar boven en zag het keukenraampje open staan. Ik snel naar het raam toe hahaha "Dag Houdini, mijn huis kom je niet in vannacht en je zoekt ook maar uit hoe je thuis komt"😈

Het bleek geen probleem te zijn voor Houdini, thuis is zij gekomen. De buren troffen maatregelen. Toen ik de volgende dag op balkon kwam, werd er naar me gemiauwd. Houdini leek zich zelf zielig te vinden en ik ging me bijna schuldig voelen.

Op een gegeven moment wist Houdini toch weer te ontsnappen. Ik trof haar in de buurt van mijn computer aan.

Dus toch maar weer thuis gebracht. Houdini blijkt heet eigenlijk Gucci. Gucci kan waarschijnlijk nu echt niet meer ontsnappen, want wat bleek ze nu te kunnen? Ze kon heel hoog springen. Dus nu is echt alles gebarricadeerd. En dit is tevens fijn, voor het huisgenootje, die zielig zat te miauwen op balkon als Gucci er vandoor ging😌