Posts tonen met het label Niemeijer. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Niemeijer. Alle posts tonen

dinsdag 8 november 2016

Made in Stad

De tentoonstelling loopt nog t/m 20 november 2016. Eerst maar uitleg over de titel, vooral voor de mensen uit de rest van Nederland ;-). In de provincie Groningen is de stad Groningen simpelweg 'Stad' dus vandaar het woord 'Stad' in de titel van de tentoonstelling. 'Made in' staat voor de 5 Groninger merken, die hun bedrijven in de stad zijn begonnen of nog steeds in de stad zitten. 

De 5 bedrijven zijn: Hooghoudt, Fongers, Tiktak, Niemeijer en Polak. Tevens gaat de tentoonstelling over reclame. Deze 5 bedrijven waren niet alleen belangrijk voor de stad, maar verkochten hun producten in heel Nederland. Ze waren ook internationaal actief.

In de reclame kwamen de stijlen Jugendstil en Art Deco in de begin jaren voor en deze stijl waren ook belangrijk voor de artistieke wereld. Je zag het ook terug op architectuur en stedenbouw.

 
Een oude nagemaakte reclamezuil met 
reclameposters erop.

In de jaren 1880-1920 wordt er slechts op kleine schaal reclame gemaakt. De nadruk ligt daarbij vooral op de kwaliteit van de producten. Reclame bestaat in die tijd vooral uit zelfgemaakte affiches.

De affiches zoals ze in menig café of andere horeca
hing, waar Hooghoudt geschonken werd.
Veel herkenning hierbij ook, bij de oudere Groningers.

Hooghoudt:
In een keldertje in de  Oosterstraat krijgen in 1888 Grietje en Hero Jan Hooghoudt een bijzonder idee. Het is de start van een grote en mooie onderneming die nog steeds bestaat. Dicht bij de Oosterstraat staat op het studentenhuis aan de Grote Markt al heel lang het logo van Hooghoudt. Dit was al op het oude gebouw.

In 1968 is Hooghoudt de eerste distilleerderij in Nederland die een televisiereclame heeft. Zie link: http://www.hooghoudt.nl/nieuws/eerste-tv-reclame

Als Hooghoudt 100 jaar bestaat krijgen ze een eigen straat. Ze zijn steeds binnen de Groninger Gemeentegrens gevestigd geweest. In 1988 ontvangt Hooghoudt het predicaat Koninklijk.

Grote zaal in het Noordelijk Scheepvaartmuseum

Net na de Eerste Wereldoorlog kwamen in Nederland de eerste grote verzamelacties, zij waren geïnspireerd op Duits voorbeeld. Het stimuleerde de consument om meer te kopen van een merk of een product, net zoals dat nu nog steeds gebeurd. Denk hierbij bijv. aan Albert Heijn. In meerdere vitrines laat het museum diverse spaaracties zien. Er ligt bijvoorbeeld een spaaractie uit 1920; een vlaggen spaaralbum. Waarin vlaggen uit alle landen uit de wereld verzameld konden worden.

Tiktak-tegeltableau uit 1920.
Het tableau is gemaakt ter gelegenheid van het 
50 jarig bestaan van Tiktak. De fabriek was tot 1984
gevestigd aan het Damsterdiep. 

Tiktak is één van de grotere koffie- en thee fabrikanten van Nederland. In 1870 begonnen door Klaas Tiktak aan het Damsterdiep in groningen. Het bedrijf is 4 generaties lang in de familie gebleven en is in de jaren ‘90 verkocht aan een Italiaans multinational (Sagafredo). Tiktak wordt beschouwd als een voorloper op het gebied van reclame, publiciteit en marketing. Hun blikken met afbeeldingen waren zeer gewilde verzamelobjecten. Vanaf 1924 kon je sparen voor Tiktak-albums en kon je plaatjes sparen en plakken. In 1935 gaven ze een grammofoonplaat uit met daarop het “Tiktak lied”. Vanaf de jaren dertig ontwikkelde zich een nieuw fenomeen het cadeaustelsel. Bijna alle koffiebranders deden hieraan mee en DE is hier nog steeds het bekendst mee. Welke moeder of oma spaarde dat nou niet. Tegen inlevering van punten en eventuele bijbetaling kon en kun je allerlei artikelen krijgen.

Tegeltableau Theodorus Niemeijer.


Niemeijer:
Meindert Niemeijer begon in 1819 zijn bedrijf met koloniale goederen. Niemeijer is nog steeds een grote werkgever en er werken wel 300 man in Groningen. Alleen heet het tegenwoordig ‘The Britisch American Tobacco’. Bij het 150 jaar bestaan kreeg Niemeijer het predikaat ‘Koninklijk’. Tot 1990 bleef Niemeijer zelfstandig en ging daarna op in de Rothmans Groep in in 1999 in BAT. Omdat ze internationaal werden, veranderen ze de ‘ij’ in ‘y’.

Een reclame van Ster Tabak, van fabrikant Niemeijer. 
Geeft echt het tijdsbeeld van toen weer. 
Iets wat ons nu doet verbazen. 
(klik op het plaatje voor het filmpje).


Van 1978 tot 1 januari 2011 zat Niemeijer ook in dit museum; namelijk het Niemeijer Tabaksmuseum. Niemeijer en of BAT besloot hiertoe, omdat een museale presentatie van het gebruik van middelen die slecht zijn voor de gezondheid, niet meer paste in het beleid van het bedrijf.

Voor zover ik het heb kunnen achterhalen is Niemeijer
gestopt met koffie en thee in de jaren '60 van de 
vorige eeuw.

Niemeijer kende ook koffie en thee en die produceerde zij, nadat de depressie de productie van sigaretten drukte in de jaren ‘30 van de vorige eeuw. In de oorlog weten ze goed te blijven draaien met surrogaat koffie en thee.

Ranja & Rojo

Polak:
Aan de wand hangen posters van Ranja, dit werd uitgegeven door Polak en daar begonnen ze in 1921 mee. Iets dat begon als drank voor geheelonthouders. Pas na de Tweede Wereld Oorlog werd Ranja echt onder kinderen onder de aandacht gebracht. Op deze posters (hier boven) is de marketing nog op de volwassenen ingezet.

Ranja glas

De naam ‘Ranja’ werd zo bekend, dat het in de volksmond de benaming voor aanmaak limonade werd. En men vergat, dat het echt een merk is.

Oorspronkelijk kwam het uit Groningen uit de CP fabriek van David Polak aan de Petrus Campersingel.

CP staat voor Calmer Polak, die in 1866 zich vestigd in Groningen om te handelen in ‘koloniale waren’ en er likeuren te stoken. David is zijn zoon. Ranja dankt haar naam aan de geperste sinaasappels. David laat op zijn 60-ste de directie over aan een eveneens Joodse man. Polak legt voor hij emigreert naar Amerika, zijn functie neer. En zo overleefd hij de oorlog. De man die de directeur van de fabriek was geworden komt met bijna zijn hele familie om in Auschwitz. In de oorlog heeft de fabriek een Duitse ‘bewindvoerder’. Na de bevrijding herstelt het bedrijf zich en wordt Ranja geproduceerd in maar liefst 9 smaken, de zusjes van Ranja namelijk Rojo. In de jaren ‘80 houdt de productie op. Sinds vorig jaar is Ranja weer te koop als merk.

Naar aanleiding van de Gouden Plaat
een speciale uitgave van Ranja. 
(klik op de foto voor het liedje)

"Sophietje" (zij dronk Ranja met een rietje), de zanger Johnny Lion, zong over zijn vriendin Sophie in 1965. Toen hij 100.000 platen had verkocht en de Gouden Plaat had ontvangen heeft Ranja speciaal dit flesje uitgebracht.


Gang Fongers:
Een fiets was in de 19e eeuw een luxe product. Het kostte minimaal 200 gulden en dat was ruimschoots meer, dan het jaarsalaris van een arbeider. De fabriek van Fongers stond aan de Heereweg in Groningen.

Foto uit circa 1920.
Twee Indonesische jongetjes met affiche 
'Soldaat in Indië' van Fongers fietsen.

Vanaf 1909 levert Fongers de fietsen aan het leger in Nederlands Indië. En als er iets is overgebleven in Indonesië van het koloniaal verleden is het wel hun liefde voor Nederlandse fietsen. Er is zoveel vraag naar, dat er vervalste Fongers-fietsen overal opduiken.

Vanaf 1920 neemt de welvaartsgroei toe en bezat ongeveer 1 op de 6 Nederlanders een fiets. De fiets wordt een massaproduct.

De fietsen zoals ze gemaakt werden bij Fongers.

Fongers had beroemde klanten. Om enkele te noemen: Edsel Ford kocht in 1929 vier Fongers fietsen, toen hij in Groningen op bezoek was. En voor de Nederlandse markt heeft het Koninklijke Huis veel voor Fongers betekent. In de jaren ‘20 rijdt Wilhelmina op een Fongers en voor Juliana zou Fongers tot in de jaren ‘60 haar huismerk zijn. Ook Beatrix en Margriet werden tot in de jaren ‘80 op Fongers fietsen gefotografeerd.

In de jaren ‘60 neemt Batavus de merknaam Fongers over en wordt het als submerk door Batavus gebruikt tot medio jaren ‘80. Daarna is nog een paar keer de merknaam Fongers verkocht en na 2012 is die vooralsnog van de markt verdwenen.






Kelder:

Wie kent deze reclame niet? :-)
Dit schattige jongetje kreeg al snel de 
bijnaam 'Petje Pietamientje'
(reclame is te zien als je op de foto klikt)

De jaren ‘80 en ‘90 van de vorige eeuw zijn de jaren van de Jup en de lifestyle. Er is in reclame steeds meer ruimte voor humor denk hierbij aan de reclame van Cora van Mora en Petje Pitamientje. In de 21e eeuw komt de reclame via steeds meer kanalen naar ons toe. Vroeger duurde reclame lang en tegenwoordig steeds korter.

Ook voor mij één en al herkenning,
diverse radio's die bij familie heeft gestaan
of er in ieder geval op lijken :-).
De radio’s die hier staan komen uit de jaren ‘50 en ‘60

In 1919 is in Nederland de eerste officiële radio-uitzending en komt de eerste omroepzender in de lucht in Den Haag. Reclame is niet toegestaan, maar er is wel sprake van sluikreclame zoals een vergoeding voor het leveren van producten aan een kookrubriek. In de Verenigde Staten worden in de jaren '20 al radiocommercials uitgezonden. In Nederland is dit pas in de jaren '60 wettelijk toegestaan. In 1965 wordt de STER (Stichting tot Uitzending van Reclame) opgericht. In 1967 wordt de eerste reclame op tv uitgezonden en een jaar later de radio reclame.  

Koffiebonen.
(klik voor het liedje van Rita Corita op de foto)

"Kopje Koffie" van Rita Corita was officeel geen reclamespotjes. maar stond voor veel mensen synoniem met de Tiktakshows.Bij Tiktak kon je namelijk punten sparen voor hun speciale Tiktakshows van 1949-1970. Die waren toegankelijk met 120 Tiktakpunten. Hier moest je dan wel eerst 60 pakken koffie voor kopen of gedronken hebben.

KLM-huisjes met de inhoud van Hooghoudt jenever.

KLM-huisjes
De KLM huisjes zijn cadeautjes om aan reizigers aan boord van KLM-vluchten kado te doen. Het zijn ware collectors items en zijn nog steeds verkrijgbaar. In deze flesjes  zit Hooghoudt Jenever tegenwoordig zit er Bols jenever in.
In feite zijn het flesjes met kurken erop. Luchtvaartmaatschappijen mochten eigenlijk geen kadootjes geven, maar KLM liet Delfts Blauwe huisjes maken en als de concurrenten dan klaagden, dan zei KLM “Mogen we zelf beslissen hoe we de drank serveren aan onze klanten?” Er stond nergens in de wet dat drank in glazen moest. Er bestaan net zoveel huisjes als dat KLM in jaren bestaat. Elk jaar op de verjaardag van KLM (7 oktober) wordt er een nieuw huisje uitgegeven. Er bestaan ook huisjes die leeg zijn. Ze werden gemaakt in Taiwan en tegenwoordig in Gouda.

Blikken waren vroeger ook echte collectors items.

Reclame kan niet bestaan zonder een product te promoten. Denk hierbij aan mooi versierde pakken en bewaarblikken of limited edition. Op dit podium staan de producten van grondstof tot eindproduct.





Bronnen: Hooghoudt, Fongers, Tiktak, KLM,
wikipedia betreffende Niemeijer,
de verhalen van Groningen
en het Noordelijk Scheepvaartmuseum

woensdag 20 mei 2015

Noordelijk Scheepvaartmuseum

Het Noordelijk Scheepvaartmuseum opende op 31 mei 1932 haar deuren in het voormalige Goudkantoor aan de Waagstraat, één van de mooiste renaissancegebouwen van Groningen. Twee jaar daarvoor, op 10 januari 1930, werden de eerste stappen al genomen met de oprichting van de vereniging het Noordelijk Scheepvaartmuseum. Het museum is ontstaan uit een privé-collectie en de collectie groeide door schenkingen en aankopen.

Het pand aan de Sint Walburgstraat

Op 14 en 15 april 1945 werd een groot deel van de collectie, die tijdelijk was ondergebracht in café De Unie, om vernietiging in de oorlog te voorkomen, ironisch genoeg vernietigd door een brand die vrijwel de hele noordwand van de Grote Markt in de as legde. Er gingen 60 scheepsmodellen verloren. Na de oorlog, eerst nog in het Goudkantoor, later in een voormalig schoolgebouw aan de St. Walburgstraat, werd de collectie weer opgebouwd. In de jaren '70 verhuisde het museum naar de twee Middeleeuwse panden aan de Brugstraat (waar het nu nog steeds zit) in het Gotische huis en het Canterhuis.


Het museum is in chronologische volgorde opgebouwd. Via allerlei trappetjes en verdiepingen komt men vanaf de zevende eeuw na Christus, via de Hanzetijd, de Middeleeuwen en de Gouden eeuw richting de huidige tijd. De West-Indische Compagnie, de turfvaart, de kustvaart en de binnenvaart komen allemaal aan bod.

Het Gotischhuis
Bezit nog de opmerkelijke trekken van een Middeleeuwse Koopmanswoning uit de 15e eeuw, en is dan ook het enige huis in de stad Groningen uit die tijd, waarvan het karakteristieke front, zij het ook nog maar gedeelijk, bewaard is gebleven. Het voorhuis is eerste helft 15e eeuw en het achterhuis begin 16e eeuw.

De eerste bekende bewoner is Heer Evert Wijgoldes, de latere burgemeester van de stad (1446-1450).
Verder is het gebouw in gebruik geweest door/voor:
1464 bierbrouwer Junge Evert Hebbelding.
1538 Bierbrouwer Mense Schroer
In 1778 kochten Nanning Nanninga en diens echtgenote Bernardina Catharina Langenhard, kocht de brouwerij, maar gingen later over tot het stoken van jenever.
In 1850 kocht koopman Jan Pieters het pand. In het pand wordt een cichorei molen gevestigd.
In 1871 verkocht aan P.R Roelfsema, handelaar in lijnkoeken en lijnzaad. Het pand heet dan pakhuis New York.
In 1911 in handen van Aldert Veldman, handelaar in landbouwmachines.
In 1969 verkocht aan de Koninklijke Theodorus Niemeijer, die schonk het aan de Gemeente Groningen. Sinds 1978 is het Noordelijk Scheepvaart in dit gebouw gevestigd.

Het Canterhuis
Dit van oorsprong gotische gebouw is genoemd naar één van de eerste bewoners, dr. Johan Canter (15e eeuw). Het gezin Canter was een vooraanstaande familie. In dit huishouden werd uitsluitend Latijn gesproken, zelfs door de kinderen en de dienstmeid! Er bestaan ook aanwijzingen dat de herkomst van een gedeelte van dit pand reeds in de 13e eeuw ligt. Het heeft dienst gedaan als woon- en pakhuis en als jeneverstokerij. In het derde kwart van de 19e eeuw heeft het gebouw een compleet nieuwe voorgevel gekregen en is daarna verbouwd tot winkelpand. Hierdoor zijn veel van de originele elementen verloren gegaan. Tijdens de laatste restauratie, rond 1975, is de toestand hersteld naar de situatie  van 1872.

Poortgebouw

De poort die de twee gebouwen met elkaar verbindt is niet bekend, van wanneer deze verbinding precies is. Wel staat deze verbinding al op de kaart van 1643. De ouderdom van de stookplaats duidt erop dat dit vertrek reeds in de 16e eeuw bestond. De aangebrachte schouw bij de stookplaats komt van elders. De loodglazuur groene en gele tegels op de vloer stammen ook uit de 16e eeuw. Op de balken zijn de oude verfkleuren te zien, ook de blauwgroene kleur, die in andere vertrekken ook zichtbaar is, is terug gebracht. Het pigment schijnt vroeger een afstotende werking op vliegen te hebben gehad. In de balken zijn tevens opgevulde boorgaten te zien met een jaartal erop. Hier zijn proeven genomen om het hout te kunnen dateren.
Dit kamertje behoorde bij het Canterhuis. De doorbraak in de nis is niet authentiek; op die plaats heeft waarschijnlijk een beddekoets gestaan.

Morenhal met Saartje (opduwertje)

Motorenhal aan de achterzijde van het museum is een aanbouw van vrij recente datum namelijk begin 20e eeuw. Hier staan stoommachines, gloeikop- en dieselmotoren. Tevens staat er in de hal een opduwertje (Saartje), die vaak werd gebruikt als boten geen motor hadden.

Middeleeuwse waterput

In de kelder (tijdelijke expositieruimte) is aan de linkerkant de middeleeuwse put, die tijdens de restauratie werd ontdekt, zichtbaar.Hier werd vroeger het water gehaald voor de bierbrouwerij, jeneverstokerij en voor de bewoners van het pand.

De Brugstraat tijdens de Sinterklaas-intocht.

De Brugstraat, de straat waarin het museum gevestigd is loopt vanaf het Akerkhof naar de Drentse Aa, waarover de brug ligt, waaraan de straat overigens niet haar naam dankt. De straat is vernoemd naar een Middeleeuws geslacht Ten Brugge, dat bij de brug een 'steenhuis' bewoonde. Aan de andere kant van de brug verandert de naam van de straat in A-straat. De brugstraat heeft het karakter van een winkelstraat. De overdekte galerij (aan de overkant van het museum) werd ontworpen door de Groninger architect P.M.A Huurman en is gebouwd in 1909-1910. Het museum bevindt zich op de nummers 24 en 26.

In het boekje Groningen Ahoy staat het volgende over de Brugstraat: Groningen is ontstaan uit twee nederzettingen op de uitlopers van de Hondsrug. De ene nederzetting was van oorsprong agrarisch en ontstond in de buurt van het Martinikerkhof en de Grote Markt. Deze zou later uitgroeien tot het bestuurlijk centrum van de stad. De andere nederzetting ontpopte zich aan het riviertje de A in de omgeving van de Brugstraat. De A ontsprong in de Drentse venen aan de westzijde van de Hondsrug. Aan de oostzijde stroomde de Hunze. Beide rivieren verenigden zich oorspronkelijk in de buurt van Wierum en stroomden verder als Hunze naar zee. In de Middeleeuwen begon met met het corrigeren van de loop van de riviertjes. De Hunze werd langs de stad geleid. Het punt van samenvloeiing met de A lag sindsdien ter plaatse van het tegenwoordige Hoekje van Ameland, vanwaar het water als Hunze of Reitdiep naar zee stroomde. Tot 1876 zou het Reitdiep de enige hoofdvaarweg tussen de Stad Groningen en de zee blijven. De tweede nederzetteng aan de A ontwikkelde zich tot het handelscentrum. De haven lag tussen de huidige Visbrug en de Museumbrug. Hier stonden de pakhuizen. De Brugstraat was de hoofdstraat van het handelscentrum. De verbinding met het bestuurlijk centrum liep via het tegenwoordige A-kerkhof en de Vismarkt.


Bron: Noordelijk scheepvaartmuseum
En boekje 'Groningen Ahoy'

Voor meer foto's (met daarbij verhalen), zie daarvoor mijn foto-site:
*klik*

BJ Blommers

  Het grafmonument voor kunstschilder 𝗕.𝗝. 𝗕𝗹𝗼𝗺𝗺𝗲𝗿𝘀 (1845- 1914), die o.a. het vissers- en strandleven in Scheveningen en Katwijk ...