donderdag 21 september 2017

havermout/banaanpannenkoekjes

Vandaag hadden we een einde-van-de-zomer-feestje op de BSO en aan de ouders was gevraagd om tapas te maken en de BSO zou paella maken. Ik kan maar één soort tapas maken. Dus ik besloot om Albondigas te maken.
Vroeger was ik altijd heeeeeeel onzeker als ik wat ging koken voor een groep bijvoorbeeld. Anderen mensen zijn veeeeeeeel beter in de keuken, dan ik. Toen ik na zo'n twee uurtjes mijn schaal pakte om naar huis te gaan sprak een moeder mij aan en nog een moeder. Zij vroegen om het recept. Wat onwijs leuk, dat meerderen het zo lekker hebben gevonden. En super handig dat ik dit recept al jaren online heb staan en dus zo de link kon geven 😊. Het raakte me echt, dit mooie compliment.

Eenmaal thuis bedacht ik me, dat ik tegenwoordig wel vaker dingen maak waar mensen blij van worden. Voor lunches op mijn werk maak ik weleens havermout/banaanpannenkoekjes. Ik heb ook weleens groot succes met mijn perencake. En eerlijkheid gebied, dat ik beide recepten van een collega heb (twee verschillende collega's). De havermout/banaanpannenkoekjes maak ik vooral als mijn bananen (of als ik er nog maar 1 heb) overrijp zijn en ze niet meer lekker zijn om gewoon zo te eten. Tevens is het super handig om bij me te hebben op bepaalde dagen in een klein bakje. Ze vullen goed en een paar is ook gewoon lekker als snack of zo. En als ik van plan ben om het te maken, dan zorg ik dat ik 2 dagen eerder een rijpe banaan koop, die nog wat door kan rijpen.

Genoeg geblabla 😏... het recept:


Benodigdheden: 

1 overrijpe banaan
1 ei
6 eetlepels havermout
1 tl kaneel
zonnebloemolie

Bereiding: 

De banaan goed prakken. Als die genoeg geprakt is, 1 ei toevoegen en door elkaar husselen. Dan de havermout toevoegen en goed door elkaar husselen en daarna de kaneel. Een klein beetje zonnebloemolie in de koekenpan verwarmen en met een eetlepel het beslag in de pan doen. En dat meerdere malen doen, tot er geen ruimte meer is om nog een mini pannenkoekje toe te voegen. De kleine pannenkoekjes omdraaien wanneer je dit nodig lijkt en de andere kant ook gaar bakken. Ik zelf doe het op middelmatig vuur. Daarna op een bord laten afkoelen.

Ze zijn zowel koud als warm lekker. Als ik ze serveer bij een lunch waar van alles op tafel staat, dan serveer ik ze koud en dan zet ik voor de liefhebbers er wel poedersuiker bij. Zelf eet ik ze zonder poedersuiker.


dinsdag 19 september 2017

Geleerdebaret


Tweede Kamerlid Sandra Beckerman uit Groningen, droeg vandaag op Prinsjesdag een rode baret. Met deze baret wilde Sandra aandacht vragen voor de onderwerpen die de SP dit najaar zal blijven agenderen: de gaswinning, de archeologie en de wetenschap.  
Foto uit de Gezinsbode

In deze baret komen enkele van Sandra's grote liefdes samen: Groningen, de archeologie, de wetenschap en het rood van haar partij SP. Sandra was tussen 2007 en 2017 namens SP lid van Provinciale Staten van Groningen en ondertussen studeerde ze af als archeoloog en is ze gepromoveerd aan de Rijksuniversiteit van Groningen op een onderzoek naar de steentijd-mensen van de Enkelgrafcultuur. In maart 2017 werd zij verkozen tot lid van de Tweede Kamer.


De Geleerdebaret op een paspop van de
Muts Fashion (kleding is ook van de winkel)
In de hal van het Noordelijk Scheepvaartmuseum. 

Deze baret met opvallende 'wangen' is een getrouwe replica van de enige bewaard gebleven middeleeuwse geleerdenbaret die in 1993 is opgegraven in de beerput van de Latijnse school in Groningen. Op die plek stond vroeger de Latijnse school; De Schole tho Sunte Meerten. Dit was de 'middelbare' school van de stad, waar (vooral) jongens, de beste optie voor wie goed kon en mocht leren. Ze leerden er Latijn schrijven en spreken, maar ook rekenen en muziek. In de Nederlanden ging in deze tijd zeker de helft van de kinderen naar school. Deze beerput functioneerde als toilet en afvalkuil, waarin allerlei spullen van de leerlingen en leraren terecht kwamen. Er lagen o.a zakmessen, proppenschieters en dus ook de baret. Het origineel is gebreid en vervilt en werd gevonden toen er uitbreiding van het provinciehuis plaatsvond. Er zijn toen 4 replica's gemaakt. 


(Foto door collega)
Zie er toch wel leip uit met die baret op 😃

De geleerdebaret op de paspop, mag door iedereen die het Noordelijk Scheepvaartmuseum deze week (t/m 24 sept 2017) bezoekt, opgezet worden. Mensen kunnen dan een selfie maken of de baliemedewerkster maakt de foto voor de bezoeker.  

Portret van Regnerus Praedinius, 
rector van de Latijnse School. 
In het boek: Effigies & Vitae Professorum 
Academiae Groningae & Olandiae. 
Groningen 1654
Bruikleen van het Groninger Museum. 

In die mini-tentoonstelling is o.a het boek te zien, zoals hier boven op de afbeelding. Regnerus Praedinius, droeg ook een dergelijke baret, zoals hedendaagse hooggeleerden heren en dames dragen bij universitaire ceremoniën en feestdagen boven hun toga, maar dan zonder de kenmerkende wangen. 



De originele baret is te zien in het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden, waar ook een deel van de fondsen uit de beerput liggen. Het deel wat niet uitgeleend is aan  het Rijksmuseum van Oudheden is te zien in de mini-tentoonstelling. 

De dames uit Groningen droegen deze hoeden en ik vind de combinatie die Antje Dierten aan heeft de mooiste. 

Bronnen:

-Noordelijk Scheepvaartmuseum
- Gezinsbode
- Rijksmuseum van Oudheden


zondag 3 september 2017

Zomervakantie 2017

De vakantie begon op vrijdag 21 juli en liep tot en met zondag 3 september. We hebben de vakantie geopend en afgesloten met de bioskoop. In totaal hebben we deze vakantie 4 films gezien en telkens hadden we zowat de zaal voor ons zelf, wat toch elke keer heel luxe voelt.

Deze vakantie hebben we ook weer het één en ander gelezen. Ik zelf heb 7 boeken gelezen en voor-/samen gelezen 3 stuks.
Tevens zijn we naar het kinderboekenmuseum in Den Haag geweest, waar deze fantastische muur met boeken staat.

Het mooiste boek vond ik een kinderboek, dat ik helemaal voor mezelf heb gelezen. Lampje van Annet Schaap, eigenlijk had ik wel meer tijd willen door brengen met lezen en ik had gewild, dat mijn zoon wat meer had gelezen, maar het schoot er door alles wat we deden ook een beetje bij in. Wel fijn om te merken hoe hij vooruit gaat en hopelijk blijft deze stijgende lijn.
Op 29 juli hadden we een mooie dag op Zomerwelvaart en is mijn zoon gaan suppen. Het viel me op, hoeveel mensen door hadden, dat mijn kind op het water was, terwijl ik de route mee liep via de kade. En dat mensen het eng vonden, dat hij daar alleen was 😊. Net voor de zomervakantie heeft hij zijn zwemdiploma B gehaald, dus zwemmen kan hij 😉. En het ging allemaal goed. Hij wilde zelfs nog een keer. 

In de vakantie maakte ik voor mezelf een tuniek. Ik bleek handiger te zijn, dan ik had verwacht, maar oh wat heb ik om mezelf gelachen, toen die klaar was hahaha één mouwtje zit verkeerd. En nu zit de stiksels nogal dicht op elkaar, dus het wordt nog een hele klus om het los te halen. Maar ik had in ieder geval wat fleurigs aan op de trouwerij van mijn schoonzusje en het opgelost met een dun blauw jasje. 

In augustus hadden we een aantal dagen een hotel in Den Haag geboekt. Op de eerste dag hebben we een heerlijke avond door gebracht op Scheveningen. Mijn zoon heeft altijd een hekel aan het strand gehad en wilde er nooit op, de Boulevard vond hij als ukkie altijd wel heel leuk. Maar nu vond hij het geweldig!!! Hij ving de ondergaande zon, hij ging voor het eerst in zijn leven de Pier op. De Pier was al die tijd vervallen en mijn wilde het zelfs afbreken. Zo fijn, dat de Pier na al die jaren weer open is en levendig is. We zijn in het reuzenrad geweest, die 4 rondjes rond ging. Na uren wandelen en met zand spelen, zijn we terug naar het hotel gegaan.
We zijn één dag naar Delft geweest, waar we de Nieuwe - en Oude kerk hebben bezichtigd en waar we naar het Prinsenhof zijn geweest. Gelijk de geschiedenis van Willem van Oranje behandeld. De schaduw van Balthasar Gerards vermoord Willem van Oranje tig keer per dag. Dat van die schaduw maakte indruk en het verhaal wat ik vertelde, van het hondje van Willem van Oranje, die stierf van de honger, omdat hij rouwde om de dood van zijn baasje, maakte indruk. Toen ik kind was, maakte dat ook indruk op mij. Het blijkt alleen een legende te zijn, maar dat maakt het grafmonument er niet minder mooi om. 

Op 3 augustus trouwde mijn schoonzusje en ze zag er schitterend uit. Ze had een mooi hangend trouwboeket. Heerlijk om een aantal bekenden weer eens te zien. 

We waren nog maar net terug in Groningen of we gingen naar Assen, waar we met onze vrienden waren uitgenodigd om pizza te komen eten. Mijn zoon mocht helpen en de pizza's waren heerlijk. 
Vorig jaar, waren we voor het eerst niet naar Noorderzon geweest, dit jaar voor het eerst 's avonds. Toen we daarna nog een stukje gingen lopen zagen we Dot (voormalig Infoversum) in diverse kleuren veranderen. Rood had ik al eens op de foto gezet, leuk om nu twee andere kleuren op de foto te hebben. 

In de vakantie werk ik vaak 6 weken lang, maar 2 dagen per week. Behalve toen we in Den Haag waren, was ik extra vrij. Ik vond het mede daarom niet erg om 3x een paar uurtjes op een geplande vrije dag te komen werken.

In verband met Bommen Berend, werd de boekenkast in (mijn) museumwinkel gevuld met allemaal dingen uit de 17e eeuw. Ik was in het weekend, dat ik moest werken één dag bezig geweest met het leeg halen van de kast. En op de dag dat de spullen kwamen heb ik de laatste boeken eruit gehaald. Later kwamen er nog mooie glazen deuren voor, waardoor de hal even een heel andere uitstraling had. Zelfs de echte donderbus van Bommen Berend him self lag er. De kast kon op veel interesse rekenen. Gister is alles er weer uit gegaan en ben ik gister en vandaag een aantal uur bezig geweest met de kast weer te vullen met boeken. 

Op  Bommen Berend (Groningens Ontzet), waren we net te laat voor de kranslegging bij het borstbeeld van Rabenhaupt. De klokken van de Martinitoren hebben altijd een ander geluid, als de stad gewekt wordt voor dit feest.  Op de Paardenkeuring, deed er dit jaar zelfs een schattig veulen mee. Deze keer was het Peerdenspul op de Vismarkt en ik vind dat een heel prettige plek daarvoor. Wel miste ik dit jaar de leuke stukjes, die ze op de Ossenmarkt er wel altijd bij deden. Voor de kinderen waren er 's middags springkussens en ander leuk vermaak. Het weekend er aan vooraf, was het Vestingsweekend (voor het eerst) en deden re-enactment acteurs demonstraties oa schieten. Op de binnenplaats van het Noordelijk Scheepvaartmuseum waren tenten opgezet en was een waarzegster en iemand die muziek maakte. Kortom een hoop leuks. 

We deden ook een dagje Zoutkamp, waar we weer een bord met heerlijke patatjes en vis hebben gegeten bij de Boeter en af hebben gesloten met een Deens ijsje. 

Verder zijn we 2x naar Ikea geweest. Waar mijn zoon 1x heerlijk gespeeld heeft met de kinderen van een vriendin en 1x heeft hij daar alleen gespeeld, toen ik er wat kleine dingen kocht. In het begin van de vakantie veel gezwommen in Kardinge en aan het einde van de vakantie samen met mijn moeder zijn we wezen zwemmen in het Zwemkasteel van Nienoord. En op de regenachtige dagen hebben we heerlijke pyjamadagen gehouden met een boek of filmpje. Omdat de laatste dagen mijn moeder er was, hoefde C niet naar de BSO en is hij o.a gezellig met oma gaan zwemmen. 

Al met al een geslaagde vakantie en die 6 weken vlogen om. 

dinsdag 11 juli 2017

Houdini

Sinds ik hier woon beleef ik van alles met mijn balkon. Meestal is dat door vogels. Ik had ooit eens een vogelhuisje gekregen om vast te maken aan de reling en dan kwam er allerhande bezoek langs vliegen. Ze scheten helaas ook de boel onder en dat is o.a niet handig met de was, dus heb ik het vogelhuisje toen weer verwijderd.

Soms tikte er een kauwtje op het raam voor wat lekkers, wat ik nog wel een tijdje heb gedaan, tot die vriendjes mee nam. Ik kan erg genieten bij het naar buiten kijken naar de musjes bij mijn plantenbakje die aan de reling hangt. Al vond ik het niet zo aardig, dat ze in het begin steeds mijn knoflook eruit haalden 😃gingen ze mee voetballen ofzo hahaha.

En toen zag ik opeens een kat bij mijn plantenbak (ja, rechts zit onkruid, maar daar zit zo'n lief blommetje aan dus vandaar). Waar komt die nu opeens vandaan? Ik woon hier al bijna 10 jaar en beide buren hebben katten gehad, maar het was altijd zo, dat ze niet van hun eigen balkon af konden naar mij toe. Dus ik naar buiten en kijken. De pogingen van de vorige buren om hun katten op hun eigen balkon te houden, alles zat er nog. Dus ik begon te praten tegen dit poezenbeest en noemde het Houdini, want dit was wel een heel knap staaltje werk. Ik tilde hem op en zette hem weer op zijn eigen balkon.
Een tijdje later kom ik in de keuken en zie ik Houdini in de bak met tassen in de keuken liggen. Mijn zoon vond dit ondertussen allemaal prachtig en reuze spannend. Afijn, weer Houdini opgetild en ik trof de huidige buren op balkon aan en het beessie overhandigd. Hij blijkt een zij te zijn. Het graas op de reling werd meteen breder gemaakt om te beletten, dat het weer gaat gebeuren.

's Nachts moest ik naar de wc toe en testte ik mijn bloedwaardes even in de keuken. Ik stond met mijn rug naar het raam toe en hoor iets op het raam. Houdini stond lang gerekt op de balkonstoel te tikken met een pootje op mijn raam en toen ik naar haar keek begon ze te mauwen. Ze keek naar boven en zag het keukenraampje open staan. Ik snel naar het raam toe hahaha "Dag Houdini, mijn huis kom je niet in vannacht en je zoekt ook maar uit hoe je thuis komt"😈

Het bleek geen probleem te zijn voor Houdini, thuis is zij gekomen. De buren troffen maatregelen. Toen ik de volgende dag op balkon kwam, werd er naar me gemiauwd. Houdini leek zich zelf zielig te vinden en ik ging me bijna schuldig voelen.
Op een gegeven moment wist Houdini toch weer te ontsnappen. Ik trof haar in de buurt van mijn computer aan.
Dus toch maar weer thuis gebracht. Houdini blijkt heet eigenlijk Gucci. Gucci kan waarschijnlijk nu echt niet meer ontsnappen, want wat bleek ze nu te kunnen? Ze kon heel hoog springen. Dus nu is echt alles gebarricadeerd. En dit is tevens fijn, voor het huisgenootje, die zielig zat te miauwen op balkon als Gucci er vandoor ging😌

maandag 5 juni 2017

Sarah Bernhardt

Sarah Bernhardt - Félix Nadar

In maart van dit jaar las ik een boek van Susan Smit, met als titel 'De eerste vrouw'. Een mooi boek over het levensverhaal van Geraldine Farrar (prima Donna in de opera, vandaar de titel) en Lou Tellegen. Twee mensen die niet bij elkaar pasten, maar toch zo tot elkaar aangetrokken waren. Mooi om te lezen over het tijdsbeeld, de veranderingen van de stille film naar de gesproken film en natuurlijk de film met muziek. Er kwamen ook andere beroemdheden in het boek voor: Enrico Caruso (die ik ken omdat mijn vader zijn muziek veel draaide) en Sarah Bernardt. Ik las, dat Sarah memoires geschreven heeft en dus ging ik op zoek.


Ik kwam maar weinig tegen over deze legendarische Franse actrice van Nederlandse komaf op de website van de Groningse Bibliotheek. Ik kwam een stripboek tegen van Lucky Luck. Toen ik deze las, kwam die me zwaar bekend voor, deze had ik in mijn jeugd gelezen. Er bestaat ook een filmpje van, die tegenwoordig op Youtube staat (klik maar op het plaatje als je het zou willen zien).

En ze hadden twee gedenkschriften boeken van haar. Wat bijzonder, dat je uit de bieb gewoon oude boeken kan lenen uit 1912. Wat schrijft Sarah leuk, als of ze het echt aan je verteld, al heeft ze het hier en daar vast wat overdreven. Ze schreef natuurlijk in het Frans en is het vertaald in het Nederlands, maar het Nederlands uit die tijd had wel wat 💕.


Het eerste boekje gaat over haar jeugd, Sarah werd geboren te Parijs op 22 oktober 1844. Ze was een buitenechtelijke dochter van de Nederlandse Julie Bernardt en een vader van onbekende nationaliteit. Ze kende hem wel, want in haar memoires komt hij de eerste jaren voor, tot hij overlijdt. Ze gaat naar kostschool bij de nonnen, al was ze Joodse ze was katholiek gedoopt op haar elfde.  Ze vertelt o.a over haar driftbuien, haar eerste toneel ervaringen en dat ze non had willen worden. 
Op haar 20e kreeg ze haar zoon Maurice Bernhardt (1864-1928), hij zou haar enigste kind blijven. Hij werd geboren uit haar relatie met Charles-Joseph Eugène Henri Georges Lamoral de Lingne (1837-1914), zoon van de 8e prins de Ligne. Hij wil haar trouwen, maar zij wilde actrice blijven. Maurice werd geen acteur maar werkte het grootste deel van zijn leven als manager en agent voor diverse theaters en toneelspelers, inclusief zijn moeder.
In de Frans - Duitse oorlog hielp Sarah soldaten op te vangen en te verzorgen. Het grijpt haar aan, dat de jonge mannen overlijden of vreselijk lijden onder hun verwondingen. Haar herinneringen aan die tijd vond ik aangrijpend om te lezen en ook als ze daarna gaat reizen is dit een hachelijke onderneming. Wat een sterke vrouw moet zij geweest zijn en tevens was ze voor die tijd al heel geëmancipeerd.  

Het tweede boekje van haar gedenkschriften maakte ze een reis naar Denemarken. In Denemarken beledigd ze een Duitse militair hoog in rang en veroorzaakt zowat weer een oorlog. Later reist ze naar Engeland om daar optredens te doen. Bij één van die optredens zou de Britse schrijver Oscar Wilde in Londen lelies aan haar voeten hebben geworpen en haar 'The Divine Sarah' (De Goddelijke Sarah) hebben genoemd. Het geen altijd haar bijnaam bleef. Sarah wordt zwart gemaakt in de kranten, als ze terug komt uit Engeland en dit komt mede door een actrice Marie. Furieus is Sarah en breekt de hele boel af in het huis van Marie. Dit is niet gunstig voor haar carrière, niemand wil meer in Frankrijk met haar meer werken of aannemen en zo ontstond in 1880 haar verovering van het internationale toneel. Ze richtte haar eigen gezelschap op, waarmee ze tot 1922 over de hele wereld optrad. 

Op een gegeven moment gaat ze op een lange reis van 7 maanden naar Amerika. Ze beleefd er van alles. Het bizarre van een dode walvis die haar achterna reist (die man probeert een slaatje te slaan uit haar beroemdheid), met de trein door de diverse staten. Het hoog water in New Orleans, waar de aller armsten hun huisje zien verdwijnen onder het water en in de hotels krioelt het van de torren en kakkerlakken. Nouja, te veel om op te noemen. Haar thuisreis geeft kippenvel. De Fransen zijn maar wat blij, dat ze weer terug is. En daar houdt het boek helaas op. 

Er bestaan vast meer gedenkschriften, maar of die vertaald zijn weet ik niet. In één van de twee boeken die ik van haar hand gelezen heb, verteld ze ook dat ze beeldhouwster werd en een paar kunstwerken maakte. 

Ze werd geboren 5 jaar na de uitvinding van de fotografie en werd de meest gefotografeerde vrouw ter wereld in die tijd. Ze poseerde voor de bekendste kunstenaars, zoals de schilder Victor Clairin en Louise Abbéma (die beiden ook haar minnaars waren), de fotograaf Félix Nadar en de Tsjechische kunstenaar Alphonse Mucha (zie afbeelding). Haar foto's, de souvenirs waar ze op stond, ansichtkaarten, in reclame voor ontelbare producten (van LU biscuit tot likeur) op posters van haar eigen toneelvoorstellingen en vanaf 1900 ook in de film. Ze was een pionier in het gebruik van media. 




Dat ze een beroemde ster was, bewijst haar uitvaart in maart 1923. Ze ligt natuurlijk op de begraafplaats waar menig beroemdheid ligt: Cimetière du Père Lachaise. Al was dat toen niet zo vanzelfsprekend. Toen de begraafplaats in 1801 opende was het geen succes. Voorname mensen zagen het niet zitten om zich buiten de stadsmuren en in een arme en volkse buurt te laten begraven. Om de begraafplaats meer prestige te geven werden in 1817 de resten van enkele beroemdheden overgebracht bijvoorbeeld Molière en La Fontaine. De gegoede burgerij van Parijs liet in de jaren die volgenden menig grafmonument op het terrein verrijzen. De begraafplaats werd vijfmaal vergroot en bereikte in 1850 de huidige oppervlakte en sinds 1860 ligt het niet meer buiten Parijs, maar erin. Tegenwoordig telt de begraafplaats 69.000 grafzerken en er staan 5300 bomen. Sinds de jaren '50 van de vorige eeuw is het terrein helemaal vol, zodat er alleen maar een nieuw grafmonument kan komen als een bestaande grafconcessie vervalt. De concessies worden toegekend voor 10, 30 of 50 jaar of zijn eeuwigdurend. Veel graven van bekenden personen worden door bewonderaars onderhouden. De zowat 30.000 grafmonumenten hebben de status van historisch monument. En misschien een leuk detail, Oscar Wilde ligt hier ook. Hoever zou hij van Sarah afliggen? Persoonlijk heb ik al een lange wens om ooit deze begraafplaats te bezoeken. Sowieso vanwege Edith Piaf. Verder liggen er: Jim Morrison, Maria Callas, het prachtige graf monument van Frèdéric Chopin, Yves Montand, Alexandre Collonna-Walewski (zoon van Napoleon I) en Maria Walewska (maîtresse van Napoleon I) Nouja, er liggen er te veel om op te noemen. En tot mijn verbazing ligt er ook een Nederlander begraven namelijk Karel Appel.

In 1906 werd er een grote pioenroos vernoemd naar Sarah Bernhardt. Deze werd op de markt gebracht door Victor Lemoine. Het is een prachtige roos, maar ook een lastige en onberekenbare lastig te telen pioen.  😃 Als je daarvan het filmpje wilt zien? Klik op de roos.



Er bestaat ook een film over haar leven, die gemaakt is in 1976. The Incredible Sarah



Bronnen: 

Haar gedenkschriften (bibliotheek)
wikipedia
Youtube
www.kleurrijkeverhalen.nl






maandag 22 mei 2017

Jan Kruis


In het Nederlands Stripmuseum van Groningen is momenteel een tentoonstelling van Jan Kruis te zien. Wie is er niet opgegroeid met de strips van Jan Kruis, Jan Jans en de kinderen?

Ik had de eer om Jan Kruis te ontmoeten in augustus 2011
Ik heb al best wel wat BN'ers ontmoet, maar hij 
was de eerste BN'er die me verlegen maakte 😌


De tentoonstelling begon met het straatnaambordje van Jan Kruis. En natuurlijk zijn bekendste stripfiguren. 
Voor Jan Kruis behoorden tekenen en schilderen tot de eerste levensbehoeften. Hij deed het grootste deel van de dag niets anders en volgens eigen zeggen kon hij verder eigenlijk ook niets anders... Zo gauw hij op 4 jarige leeftijd een potlood kon vasthouden begon hij te tekenen en dat deed hij zolang hij de kracht daar toe had, tot hij op 83 jarige leeftijd werd begraven. 

Een schoolschriftje met tekening. 

Jan Kruis had grootste moeite met het reguliere onderwijs en al in zijn jeugd ontleende hij zijn identiteit en zijn status aan zijn tekentalent. Tevens was het voor hem de ideale manier om zijn fantasieën aan anderen door te vertellen en dat deed hij dan ook met verve. Volgens Marten Toonder was hij naast een veelzijdig kunstenaar ook een karaktermaker en regisseur die zijn personages tot grote prestaties drijft. Daarnaast was hij een begaafd schrijver, met een perfect taalgevoel. Zijn reisverhalen voor Libelle hebben een hoog literair niveau. Zelf deed hij daar nogal relativerend over. Hij kon makkelijk schakelen naar compacte en heldere spreektaal en bracht daarmee zijn figuren tot leven. Net als Maren Toonder heeft hij onze spreektaal verrijkt. Wie kent niet de "je-weet-wel-kater'? 


De Rode je-weet-wel-kater.

Jan Kruis wilde geen kunstenaar worden genoemd. Niet uit bescheidenheid, maar omdat hij vond dat door de kunstvlag een soms dubieuze lading werd gedekt. Hij miste in die wereld vaak het vakmanschap. Voor hem was vakkundig tekenen de basis voor alle beeldende uitingen. Dat wilde hij graag overdragen aan anderen. Hij heeft met veel plezier aan de Academie Minerva in Groningen les gegeven in modeltekenen en illustratie. 


In technisch opzicht is het werk van Jan Kruis veelzijdig en uiterst boeiend om te bekijken. Mij raakte in deze tentoonstelling de acrylillustraties van Woutertje Pieterse. Ze zijn van een hoog niveau en naar aanleiding van die mooie illustraties heb ik opnieuw heb boek geleend van de bieb. Ik vind het verhaal van Multatuli nogal lastig om te lezen. Ondanks dat ik zijn boek Max Havelaar graag gelezen heb. Dankzij deze tentoonstelling ben ik dus weer het boek Woutertje Pieterse aan het lezen, geïllustreerd door Jan Kruis. 


Deze prent komt uit dat boek. Door een rijtuig op de brug, gleed Emma onder de leuning van de brug door en viel in de stadsgracht. Wouter was het kind na gesprongen. Maar toen-i nat en bemodderd werd thuisgebracht, zei juffrouw Laps dat men den Heere niet mocht verzoeken. En dat was 't toch, als men te-water sprong zonder te kunnen zwemmen. En juffrouw Pieterse klaagde >> dat er met dien jongen altyd wàt was" (citaat)

Zo mooi deze prent. Zoveel mooier, dan 
in het boek

Op het bruggetje bij de twee molens, waar Woutertje Pieterse graag zijn boek leest; legde hij zijn boek op de leuning van de brug en begon te lezen. Femke, grooter dan hy, had den arm om z'n hals geslagen, en wees hem met de andere hand wat hy lezen moest! Een lieve schildery! (citaat) 


Deze met waterverf ingekleurde tekening heeft Jan Kruis voor zijn overlijden gemaakt. De cartoon was bedoeld als afscheidscadeau voor vrienden die in Mantinge op condoleancebezoek zouden komen. De menagerie, getekend door zijn dochter Andrea, is een groepsportret van alle overleden dieren (sommige figureerden in zijn strips) die deel hebben uitgemaakt van het Kruisgezin. De ooievaars in de lucht zijn de vaste bewoners van het ooievaarsnest achter zijn atelier, een cadeau voor zijn 80e verjaardag. 

In verband met zijn naderende dood inspireerde Jan tot een aantal cartoons over hoogbejaarde overledenen en alle verwikkelingen die daar uit voortkomen. *Klik hier* 


In januari las ik op nu.nl dat het de bedoeling is, dat er deze zomer een Jan Kruis museum geopend zal worden, in het voormalige gemeentehuis van Westerbork. Jan Kruis heeft voor zijn overlijden zelf nog mee geholpen met het samenstellen van veel onderdelen van het museum, zoals de interactieve tekencursus. 

De herdenkingsexpositie geheel gewijd aan Jan Kruis loopt in Het Nederlands Stripmuseum t/m 2 september 2017 *klik* 

Bronnen: Het Nederlands Stripmuseum
Boek Woutertje Pieterse
nu.nl 


zondag 16 april 2017

Pasen 2017

Gelukkig ben ik dit jaar met Pasen gewoon gezellig thuis met de liefste in mijn leven. Hij is alleen niet helemaal fit, dus na het uitslapen, kroop hij weer gezellig onder de plaid op de bank. Gister heb ik hem geleerd hoe je eieren kookt, hij werd er heel ongeduldig van hahaha. Toen moest, toen het water eindelijk kookte, hij ook nog minuten lang (zijn beleving) wachten, tot ze eindelijk eet klaar waren. Daarna waren ze voorlopig ook nog eens te heet hahaha.
Ik werd wel een beetje nerveus van dat ei, wat me de hele tijd aan stond te kijken, terwijl ik een boek aan tafel zat te lezen. Ik draaide haar uiteindelijk maar om. Gelukkig werd ze na een paar uur eindelijk op haar kop getikt en opgegeten door mijn zoon 😃.
Vanmorgen heb ik deze ommelet van @Kuuskes  gemaakt, alleen had ik nog roomkaas in huis en heb ik dat er op gesmeerd ipv philadelphia. Voordelen, ik hoef geen insuline te spuiten en het vult en het is heel lekker. Morgen maak ik er nog zo eentje en de rest van de spinazie gaat door de sla. 

Fijne Paasdagen allemaal 👋

havermout/banaanpannenkoekjes

Vandaag hadden we een einde-van-de-zomer-feestje op de BSO en aan de ouders was gevraagd om tapas te maken en de BSO zou paella maken. Ik k...